Vankunnas fullstendige kaos

Skiljet mellom Sunni og Shiia

2009-03-21T13:49:00.002+01:00

Korleis oppstod skilje mellom sunni- og shia- islam?

Alle vitale funksjonar kvilte på Muhammed og hans virke då han levde. Då han døde måtte det kjapt identifiserast ein ny leiar. Ei gruppering meinte ein skulle følgje arabisk sedvane og la den som var best skikka til å ta over leiinga gjere nettopp det. Ei anna gruppe meinte at familiære band skulle være det sentrale kriteriet, og sidan Muhammed ikkje etterlot seg nokre sonar, var svigerson hans Ali, det beste alternativet.

Abu Bakr hadde vore ein nær medarbeida ar Muhammed og hadde mellom anna leia bønna når Muhammed ikkje var i stand til dette. Han vart innsett som leiar (kalif), noko som skjedde så raskt at Ali ikkje ein gong var til stades ved valet. Med dette vart eit viktig prinsipp sett fast; leiaren skule veljast ut i frå evner, ikkje ut i frå slekt.

Først då den fjerde kalif skulle veljast kom Ali til makta, men i perioden hans som kalif låg han i stadig maktkamp med Muawiya. Då ali døde vart hans son Hasan lansert som ny kalif av shiat’ Ali (Ali sitt parti), men valet falt på Muawiya. Etter Muawiya sin død var ein anna av Muhammed sine soner Husein, aktuell som kalif. Son til Muawiya, Yazid, fekk tittelen som 6. kalif, noko som gjorde splittinga komplett.

Husein og slaget ved Kerbala. Husein nekta å være lojal til Yazid, noko som førte til krig. Husein døde i slaget ved Kerbala (i Irak) i 680, og vart saman med dei som støtta han shiias første martyrar. Dette blir feira kvar 10. månad (muharram), som ein markering av shiia identitet og til minne om alle martyrane som har dødd før shiia opp igjennom historia. Yazid blir sett på det som i frå ein kristen ståstad kan være kombinasjonen av Judas, Kaifas og Pilatus: han er den mørkaste skikkelsen innan for shiia islam.

Med døden til Husein som utgangspukt vart shia no til ein eigen retning som ikkje lenger anerkjende den sunnittiske leiarskapen.

Kjelder:
Jan Oppsal: Lydighetens veg (1994)
Hammudah Abdalati: Isalm in foucus (1975)
Heinz Halm: Shi'ism (1991)

Tenk på det du!

2008-02-03T10:20:00.000+01:00

Det drar seg til i Chad. Stemninga i N'jamena er roleg men uhyre spent. Dei omlag 10 000 000 innbyggjarane er vitne til opprørstyrkene, Unified Military Command (UNM), sitt forsøk på å kuppe makta. Historia er lik den i så mange andre land i den tredje verda. Presidenten Idriss Déby har regjert i to periodar, og mot slutten av den siste perioden får han igjennom endringa i grunnlova som gjer det mogleg å stille til attval for andre gong. Dette valet vinn han i eit val opposisjonen boikotta. Samstundes som at dette skjer er innbyggjerane og politikarane prega av konflikten i nabolandet; Chad grenser til Darfur regionen i Sudan er det omlag 500 000 flykningar i frå Darfurkonflikta i landet.

Då eg såg nyhende i går var det tre punkt som vart tekne opp. Det første var at det var omlag 400 'expats' eller europearar i N'jamena og at franske styrke vart forberedte på å evakuere desse. Det andre var at det vart planlagt å sende styrkjer i frå EU for å beskytte den halve millionen med flyktningar. Det tredje var at militsen hadde kontrollen i N'jamena, men at presidenten endå ikkje var styrta.

Då eg vakna i dag og sjekk kva som hadde hendt i løpet av kvelden og natta vart eg provosert, men langt i frå overraska. For det første hadde UNM ful kontroll over hovudstaden, dei held kun tilbake angrepet på presidentpalasset for å gi Idriss Déby en sjanse til å flykte. For det andre hadde FN evakuert sine medarbeidarar til Kamerun, og franske styrker hadde fått 400 utlendingar i sikkerheit. Det tredje var at EU styrkene som skal beskytte flyktningane var forsinka.

Alle mennesker er like mykje verdt, det er oppdradd til å tru. I FN sin menneskerettigheitsdeklarasjon artikkel tre heiter det; "Everyone has the right to life, liberty and security of person." Den verkelege verda er langt i frå dette. I ein kvar konfliktsituasjon, særleg i den tredje verda, er det dei kvite, utlendingane som reiser fyrst. Militært personell kjem inn, målretta og uhyre effektive, hentar ut dei kvite i frå den betente situasjonen dei befinn seg i og reiser så i frå landet. Eit av dei mest brutale døma var evakueringa av Rwanda våren 1994. Og det skjer i dag i Chad. Slik eg ser det er dette å sei; dei kvite er meir verdt den dei lokal svarte.

Det er jo verdt å merke seg at flyktningane frå Darfur også blir behandla før dei sivile i Chad, eller det er vel heller i teorien. EU styrkene er forsinka, og kven veit når dei eventuellt måtte finne det for godt å kome.

Hovudargumentet mitt er altså at menneskerettigheitene er verdt like mykje som papiret dei er skrivne på. Hadde flyktnigane frå darfur vore amerikanarar skal eg love deg at det ikkje hadde vore tal om forsinkingar. Dei hadde blitt henta ut sporenstreks.

Samstundes som eg vert oppgitt er det greit å vite at eg som kvit kan rote meg borti så å seie kva som helst, eg vil alltid bli evakuert. Eg er verdt meir i kroner og øre enn det mine svarte brødre er.

Kjelder: VG.no, http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/, FN sine heimesider og Wikipedia

Turen som tok slutt.

2007-11-24T15:08:00.001+01:00

Eg har gjen-publisert det eg skreiv då eg var på tur. Det heile er lagt ut i motsettrekkjefølgje, noko som gjer at dersom ein startar med å leste posten før dette og blar seg nedover får ein den kronologisk rekkjefølgja...

Les det den som vil

Dubai

2007-11-24T15:06:00.002+01:00

Etter ein heller slapp start paa opphaldet i Dubai vart det heile mykje betre saa fort eg fekk i meg litt varm mat. Og det var ei konge oppleving!

Her er omlag 40 grader i skuggen, i den grad den eksisterar, samstndes som det er saers fuktig i lufta. Dei lokale heltane har teke konsekvensen av dette og i dei aller fleste bygningane er det air conditioning. Ein foelgje av varmen er at eg maktar maksimalt med 30 min trasking foer eg maa inn paa eit eller anna kjoepesenter for aa kjoele meg ned.

Men poenget var maaltidet ja. Eg ville gjerne vaere eksotisk og proeve noko ukjend. Det aller meste rund t hotellet er kipkjapp mat i ulike formar og variantar. Eg toyde grensa for fysisk aktivitet i sola tol det maksimale i jakta paa noko som ikkje var frityrsteikt og kom tilfeldigvis over eit smug der det ang eit skilt: Resturant . Daa eg kom inn var alle borda opptekne av inderar som alle spiste med henne. Noelande gjekk eg bort til mannen med mest haar paa brystet og frodigast bart (sikre teikn paa autoritet ...;)) . Han forstod minimalt av kva eg sa, men at eg ville ha mat var openbart . Slik eg forstod det foreslo han fleire alternativ, mellom anna noko med chiken. Daa dette var det ordet eg kjende igjen slo eg til. Eg sette meg ned ovanfor ein inder og fekk ete med han. Maten var god, praten koseleg dog hakkete, og eg vart mett. Og endaa har eg ikkje kjent p orselenet rope etter meg ,eit godt teikn.

Morgondagen er open og blank . I jakta paa det billegaste hotellet havna eg langt i fraa det meste, Dubai har tilgode aa sjarmere meg. I morgon er siste sjanse saa faar ein sjaa kva som skjer.

Deira

2007-11-24T15:06:00.001+01:00

Opphaldet i Dubai kan oppsummerast som eit vellukka paa maafaa prosjekt. Det einaste eg viste daa eg kom var at det skulle vaere store bygningar der og at over 50% av verda sine byggjekranar var aa finne i denne byen.

Grunna eit begrensa budsjett hvana eg i den eldre delen av Dubai, kjend som Deira. Dette var ein byddel nesten utan turistar og ei heller dei store attraksjonane. Likevel fann eg det eg var ute etter: spennande mat og ein god vasspipeplass.

Eg tenkjer aa faa skrive litt meir om vasspipeopplevngane seinare dersom eg orkar, men nett no er det ikkje prioritet.

Uganda Calling

2007-11-24T15:03:00.000+01:00

No er eg altsaa komen fram til Uganda. Eg bur paa ein stad kalla Red Chilli Hidaway, saman med eit lass andre utlendingar. Er ikkje det heilt store, men eg faar lov til aa nytte teltet der, noko som er rimelegare enn all anna overnatting.

Eg ankom Entebbe ved Victoriasjoen for to dagar sidan. Etter aa ha nytta uventa mykje peng paa visum fann eg ut at eg kunne proeve aa finne rimlegare transport til Kampala enn taxi. Taxis sjaafoerane lo av meg< det gaar ikkje buss her i fraa. Men eg gav meg ikkje og stilde meg opp der det stod fire fem andre mennsker samla. Etter fem minutt kom det ein bil forbi og plukka oss opp alle saman. Sjaafoeren var Tony og hadde tom bil paa veg heim til Kampala. Kva er vel daa meir naturleg enn aa gje folk gratis skyss?

Trafikken her er verd nokre setnngar i seg sjoelv. For det foerste: Dei kjoeyrar paa venstre side av vegen, noko som fleire gonger spelte meg eit puss. For det andre: du kolliderar ikkje foer du er borti noko, tryggleiksmarginen er paa fem cm. Daa eg hadde forstaatt dette, gjorde det ikkje saa kykje at hundar og kattar, syklar og mopedar, bussar og bilar, for aa ikkje gloyme fotgjengarar, virrar fram og attende i vegen.

Kampala er ein kaotisk by, men lite system. Set ein det saman med min mildt sagt svake sans for stadar, er det ikkje vanskeleg aa sjaa foere seg at det tek litt tid for meg aa kome meg i fraa a til b. Det eg som oftast gjer er foerst aa spoerje ein person om aa gje meg ei generell retning. Dertetter spoere eg peron nummer to om eit namn. Saa signaliserar eg til ein mutatu, ein hybrid busstaxi, og spoer om han skal den vegen. Seiar han ja hoppar eg inn saman med dei andre 14 pasasjeran som sit i Hiace'n, og satsar paa at eg kjenner meg igjen naar eg kjem dit eg skal.

I dag er planen aa oppsoekje ein libanesisk resturant og teste vasspipe i afrika. Deretter tenkjer eg meg paa seriefinalen i den lokale fotballigaen her i Uganda. Denne kampen skulle eigentleg spelast i morgon, men vart flytta av di folk her i byen er galne etter egelsk fotball og derfor heller hadde sett sereiopninga i morgon enn aa gaa paa kamp her.

I morgon tek eg til Rwanda. Der blir eg i ei veke eller saa. Saa blir det burundi foer eg returnerar til Uganda i september. Daa blir eg verande ein maanad og reisar rundt til ulike Chrisc lokallag.

Kigali Genocide Memorial Center

2007-11-24T14:57:00.000+01:00

Eg kom til Rwanda i gaar etter 8 timar i buss fraa Kampala. Dette innlegget kunne handla om folka eg traff paa bussen, kor artig det er aa sjaa responsen til folk naar eg helsar dei paa kiniyarwanda, eller korleis det er aa vandre rundt utan aa vite verken kvar ein er eller kvar ein skal. Men alt dette er bagatellar. Innlegget vil dreie seg om folkemordet som fann stad her i Rwanda i april 1994. Dersom du ikkje gidd aa lese om sjoelve folkemordet kan du hoppe over dei neste avsnitta til du kjem til mine reaksjonar.

Bakgrunn
Foerst ei grov og kjapp innfoering i bakgrunnen for det som skjedde. Opprinneleg var samfunnet organisert i nokre faa klanar, desse vart ein foedt inn i og det var ikkje tale om noko andre skilnadar enn kven du stamma i fraa. Koloni herrane, innfoerte foerst eit raseskilje, der variabelen som gjald var kor mange kyr ein hadde. Dei som hadde meir enn 10 vart satt i tutsi baasen, medan dei som hadde mindre enn 10 vart sett i hutu baasen og betraka. Samstundes var det pygemeeane, kalla twa som utgjorde (og framles gjer) ein minoritet. Etterkvart vart dei utvikla det seg ein tanke om at tutsiane var meir truverdige og intelligente enn hutuane, og smaatt om sen oppstod det eit tutsi aristokrati, eit aristrokrati av mindretalet. Daa Rwanda, som dei fleste andre afrikasnke koloniane paa 60 talet, vart sjopelvstendig i 1962 ville hutuane ta over. Dette resulterte i at det under hutustyre utvikla seg ei raseideologi der tutsiane var sett ned paa og hetsa. Gjentekne gonger var dei forfluget og forsoekt drepte. Dette foerte til at mange flyklta til Uganda.

I kortare trekk vart denne ideologien stadig tydelegare og den vart tilslutt heilt openlys, samstudnes som landsdekkjande radio var med paa aa spreie haldningae paa lufta. utsiane vart dehumanisert, kalla kakarlakkar og betrakta som dumme, svikefulle og mindreverdige. Ved fleire anledingar vart smaa lommer med tutsiar masakrerte, alt i regia av sentrale personar i hutu styret.

Det som skjedde i tidleg paa niuttitalet er samansett og influkt, men i korte trekk vart folkemordet planlagt for aa bli kvitt skummet for alltid. Tidenes mest massive vaapen avtale vart inngaatt med Frankriket, og same nasjon var og med paa aa trene opp Interahamwe, ein slag Hitler jugend for Hutu ekstremistane.

I april 1994 var landet i borgarkrig daa tutsiflyktningar hadde samla seg i Uganda, danna Rwanda Patriotic Front, og gaatt til angrep paa regjeringshaeren. Denne borgarkrigen var bakgrunnen for at flyet til landets president, Habyarimana, vart skote ned. Dette var signalet hutuane venta paa, og mindre enn ein time etter at meldinga om at presidenten var doed var Kigali fyllt av vegsperringar, og Interahamwe gjekk i fraa doer til doer med lister over kven som var hutu og kven som var tutsi. Saa byrja dei aa dreppe. Flatt. Raat og raate, alt som kunne, eller ikkje kunne, krype eller gaa.

Mine reaksjonar
Det eg no har beskrive var det eg saag i froste delen av framstillinga paa senteret. Saa kom beskrivingane av det som foelgde. Eg fekk sjaa video snuttar med doede menneske, og dei var ikkje lagt i ei seng med atlatne augo, dei var skamformne paa dei mest brutale maatar. Andre snuttar viste born som fekk hjelp, problem: kakk i skallen. Brutalt. Daa eg saa flytta blikket ned og fekk sjaa klasmonteret med 'vaapena' i kom ei foerste taarene. Der var gevaer, greit nok, men der var og piler, morbide knivar, klubber, spadar, stein og oekser. Somme hadde til og med blitt gravlagde levande, det var tittelen paa ei lengd med rusta kjetting.

Kjenslene mine daa eg hoeyrde slektningar og verner som og var der grine hogt kan eg nok ikkje dekkje med ord. Plutseleg vart alt eg hadde lest om og tenkt at dette var faelt saa naert. Dette hadde hendt mor hennar, tanta hans eller soestera hennar. Fleire taarer kom, og eg svegde det eg var god for medan eg sat paa huk med hendene i haavudet.

Etter dette kom resten av historia, korleis FN og resten av verda svikta TOTALT! Eg kjende det daa, eg kjenner det naa, og kjem til aa kjenne det saa lenge eg kan tenkje klart, paa eit voldsomt og desperat raseri. Over at vi, mine kvite slektingar i nord, som kom inn aa henta ut sine eigne, ikkje gjorde noko, men og over at eg sjoelv ikkje kunne gjere noko meir enn det eg gjer no; aa bringe ordet vidare slik at det aldri, ALDRI skjer igjen. Vidare vart det saa forklart korleis RPF vann over den sittande regjeringa og tok over makta, noko som meir eller mindre markerte slutten paa masakrene.

Deretter kom eg inn i eit rom der ein fekk presentert konsekvensane. Bilete av ei som var drepen, io kaldt blod, og i somme tilfeller i fryd. Vegg etter vegg etter vegg etter vegg. Og ein stemme som leste opp namna paa alle som er registrert doede. 800 000 paa hundre dagar. Det mest effektive folkemordet i historia. I neste rom laag eit 'utval' hovudskallar. I kvart bidige kranie lyste vondskapen sopm hadde ramma ei. Somme var brista, andre mangla mindre delar medan andre igjen var toatalt moste. Ein kunne sjaa spora etter knivane, etter klubbene og spadane. Saa var nokre klede utstikt. Skitne, blodige og med merkjer etter doeden som hadde ramma eiaren. Igjen var taarene der, og dei kom endaa sterkare daa eg entra neste rom der det rulla eit intervju av dei etterlatte. Eg vart maallaus og maatte ta telling. Dette er noko som verkeleg har skjedd, som har ramma ufatteleg mange menneske. Og det er uendeleg viktig at folk faar vite om det slik at det ikkje kan skje igjen.

I etasjen over var ei eiga avdeling dedikert til born. Igjen kom taarene. Enkelt var det lista opp namn, alder, bestevenn, favorittmat, hobby o.l. og saa; maaten dei var drepne paa. Hakka i hjel av mor av di far var tutsi. Skutt i hovudet. Sprengt i alg med 3000 andre i ei kyrkje. Begravd levande. Bloedde i hjel etter knivhogg.

Eg er tom for ord. Og dette er berre byrjinga paa det eg vil laere om folkemordet som tok livet av 800 000 menneske paa hudre dagar seinvaaren 1994.

Kibuye

2007-11-24T14:55:00.000+01:00

- Morahô.

- Yego.

- Amakoro.

- Imeza

- Yego.

Helsinga byrjar aa sitje, folk smilar medan eg gaar forbi og nyttar desse frasene. Vi gaar same veg. Ser dei same tinga. For dei er dette ein vanleg tirsdag, for meg er alt nytt. Alle butikkane er stengde, dei opnar ikkje foer tolv. Folk ha paa seg finstasen. Her i Kibuye skjer dette to gonger i veka. Dette er berre ein av dei utallege konsekvensane av det som skjedde vaaren 1994. To gonger i veka er det gacaca her i Kibuye, byen der det det mest groteske foeregjekk faade i kvantitet og kvalitet om ein kan seie det slik. Gacaca er den ein tilpassing av det tradisjonelle rettssystemet. Domsstolen er seks lokale respekterte mennesker i fraa byen.

No sit vi paa tribunen, same staden som dei i helgene ser det lokale laget Kibuye FC kjempe om ein plass paa den oevre halvdelen av tabellen i den nasjonale toppserine i fotball. Ingen bilete. Ingen notater. Av med capsen. Men det er greit at eg sit og observerar. Tribunen fyllest, det naermar seg sikekrt 400, utan at eg tel. Etter ei lita stund kjem Innocnet aa set seg ved sida. Det var han eg tala med foer eg gjekk inn. Han byrjar aa forklare meg kva dette gaar i, det gaar i baade engelsk og fransk. Alle som er tilstades kan kome med sine historiar og foklaringar, det er berre til aa halde opp handa. Saa reisar alle seg. Domstolen kjem inn og set seg. Vi set oss.

Dagens agenda blir lagt fram og vitnene etterlyst. 1 av tre er der. Panelet tek pausee for aa vurdere om saken kan gaa vidare. Det blir murring paa tribunen. Innocent fortel at alle vitnene faar brev inkalling i brevsform, men desse kjem ikkje alltid fram av di folk har flytta. Saa byrjar han aa fortelje om seg sjoelve. Han er 25 aar, og eineborn. Det er uvanleg i afrika, men ikkje i Rwanda. Dei var ni i familien. Alle som ein vart slegne i hjelp. Sjoelv levde han i konstant frykt i tre maanader daa han, saman med somme andre, gjoemde seg i skogen. Saa reisar alle seg igjen, for saa aa setje seg. Dei tiltalte staar fram. Ein ;ann i tredveaara, tiltala for drap paa to born og ytterlegare to drapsforsoek. Ei kvinne tiltala for tysting. Ein mann som er naerare femti tiltala for organisering av dei lokale massakrene. Dommarane gaar ut igjen. Igjen aukar murringa.

Innovcent fortel meir om opphaldet i skogen. Dei spiste det de ifann og om kveldane oppsoekte dei landsbyar og fekk tak i litt kjoet der. Han derg opp buksebeinet. Han har ikkje kunne drive med idrett dei siste 14 aara, foten er tydeleg perga av at det er blitt ramma av granatsplinter. Eg ytrykkjer empati i den grad det gaar an i ein slik situasjon og med mitt mildt sagt begrensa ordforraad. Han dreg opp skjorta. Ei treng han aa fortelje kva som har skjedd. Ei kule har truffe han bakifraa. Den traff hann i sia, inn her og ut der seier han. Flaks seier eg. Ja seier han, Gud er god. Alle reiser seg igjen. To drap og to drapsforsoek er verd 30 aar i fengsel. Minus dei ni han allereie har sona. Kvninna blir frikjent, ho har vore fenglsa i fire aar utan aa vaere skuldig. FOr organisering faar mannen paa over femti tre aar. Minus dei fem han har tilbragt bak laas og slaa. Saa byrjar folk aa le, heile tribunen. Innocent forklarar at eit av dei fraavaerande vitnene er kome, men fior seint. Det blir straffa med 24 timar i fengsel. Slik blir det rydda opp etter folkemordet. To gonger i veka her i Kibuye. Som om dette ikkje er ei paaminning nok ser ein menneske med arr i hovudet, paa armar og bein. Somme av desse skyldes heilt klart tilhoeve som ikkje er relaterte til folkemordet, men mangen er direkte konsekvensar. Og saa er det minnesnerka. I sentrum er det to. Over 10 000 i ei massegrav like ved stadion. 11 400 like ved der eg bur. Og rundt Kibuye er det mange minnesmerker. Korleis tekjer folk i Kibuye om fortid og framtida? Ein to leirar. Dei som seier dette er eit tilbakelagt stadium og dei som er bittre. Innocent er ein av dei som er bittere. Og det forstaar eg. Han blir sint naar han ser dei som drap familien sin gaa i gata. Det hadde eg og blitt. Men eg maa leve med det seier innocent. Det har han rett i tenkjer eg, han har ikkje noko val. Ein bodaboda sjaafoer eg talar ;ed seinare paa kvelden er oppgitt over gacacasystemt. 30 aar! Kan du tenkjer deg! 30 aar!? Han er oppgitt. Det anar meg at han er Hutu, trass i at han ikkje seier det. Alle veit kva dei er, trass i at det er no-go aa tale om det. Og dette er dilemmaet landet slit med har eg kome fram til. ein kan ikkje jobbe framover uten aa kjenne til fortida. Men desse skiljene er jo rota til problemet, dei maa gloeymast. Likevel vil born i alle generasjonar framover under seg over kva dei er, hutu eller tutsi, naar dei les historieboekene. Haapet maa vaere at ein ikkje let dette perge kvardagen, at ingen nyttar det i piolitisk maktspel.

Massiv takling

2007-10-11T21:25:00.000+02:00

Dette må være å definere 'manndomstakling'...

Aquafina

2007-08-06T13:43:00.000+02:00

Eg er paa tur. Eg fortel litt om det her .

http://travelblog.org/Bloggers/Letapaka/

GlobalRichList

2007-07-11T20:29:00.000+02:00

Oioioi. Dette var fascinerande og oppsiktsvekkjande. Eg veit vi er velståande, eg veit vi har til salt i grauten, men denne finurlege kalkulatoren set alt i eit mykje større perspektiv. Det heile forutset sjølvsagt at kalkulatoren er korrekt, noko eg med mine begrensa matte eigenskapar og relativ grunne kjelde til kunne ikkje har forutsetnadar til å gjera.

Kalkulatoren hevdar at:
...dersom du tenar omlag 300 000 kroner i året er du blandt dei 0.98% rikaste personane i verda.

... dersom eg som student får inn omlag 100 000 i året på konto (lån, stipend og sumarjobb) gjer dette meg til blandt dei 12,5% rikaste i verda.

Korleis ligg du an? Smellrik du og eller? Tenkte meg det ja!

(Slik du med å rekne om kroner til pund eller dollar kan du nytte denne lenkja)

MP3-spelar

2007-06-20T17:13:00.000+02:00

Eg ser meg om etter ein brukt MP3-spelar, med minimum 1 GB kapasitet. Har du ein du vil selge så ta gjerne kontakt, eller legg igjen kommentar.

Billig morro!

2007-06-19T13:36:00.000+02:00

Sjekk dette. Det er artig, og kan fort bli ein stor slager. Ser føre meg at mellom anna Bakki og Tusse kan finne på geniale ting med dette.

Artig

2007-06-03T10:12:00.000+02:00

Kom over nokre festelege setningar på skilt i frå Afrika:

In a restaurant in Ethiopia:"Open seven days a week and weekends."

On the grounds of a private school in South Africa:"No trespassing without permission."

On a window of a Nigerian shop:"Why go elsewhere to be cheated when you cancome here?."

On a poster in Ghana:"Are you an adult who cannot read? If so, we can help."

In a hotel in Mozambique:"Visitors are expected to complain at the office between the hours of 9.00 am and 11.00am daily."

On a river in the Democratic Republic of Congo:"Take note: When this sign is submerged, theriver is impassable."

In a Zimbabwean restaurant:"Customers who find our waitresses rude ought to see the manager."

A sign seen on a hand dryer in a Lesotho public toilet:"Risk of electric shock-Do not activate with wet hands."

In a Botswana jewellery shop:"Ears pierced while you wait."

In a maternity ward of a clinic in Tanzania:"No children allowed!"

In a cemetery in Uganda: "Persons are prohibited from picking flowers from any but their own graves.

In a Malawi hotel: "It is forbidden to steal towels please. If you are not a person to do such a thing, please don't read this notice."

A sign posted in an Algerian tourist camping park: "It is strictly forbidden on our camping site that people of different sex,for instance a man and woman, live together in one tent unless theyare married to each other for that purpose."

In a Namibian nightclub:"Ladies are not allowed to have children in the bar."

And the prize goes to...On the walls of a 'butchery' (a shack with a bloodshot, sweaty, short Kikuyu with an axe) in Kawangware, SW of Nairobi, Kenya."We sell all meats.......goat meat, sheep meat, fish meat, chickenmeat, beef meat...."

Lenge leve den vestlege pressa

2007-05-29T08:44:00.000+02:00

Det er mindre enn 24 timar til eksamen, men eg måtte blogge. Madeleine-saka har dei fleste høyrt om, den britiske jenta som foreldra ikkje kan finne. Etter eit kjapt søk i VGNett fann eg den føste artikkelen om henne 04.05.07. Etter det har saken hennar blitt omtala i meida stort sett kvar dag. Fotballstjerner har innvolvert seg og no skal foreldrene hennar besøke Paven. For all del, det er synd på Madeleine, men eg kalarar ikkje å ikkje blir ein smule provosert over media sitt fokus.

Det kjem vel neppe som ei bombe at eg tenkjer på Afrika, og ting som skjer i dette store landet med mange svarte mennesker. 26. mai gjekk 10 til 12 menn med opprinnelse i den ekstreme Hutumilitsen frå Rwandamassakren til angrep på to landsbyar i sør Kivu provinsen, i den Demokratiske republikken Kongo. Dei tok livet av minst 18, ved hjelp av knivar og andre våpen, samstundes som dei skada 27 andre. Blandt desse var det og fleire kvinner og born. I det same angrepet vart omlag 18 stk bortførte. Visste du om dette? Har det stått i VG?

Er alle menneske like mykje verdt? Er ei britisk jente meir relevant for nordmenn enn 60-70 stakkarslege negrar?

Vas og tull

2007-05-20T14:14:00.000+02:00

Er blitt kjent med ein kar i frå Vik i Sogn i det siste. Han fortalde meg om "grevinneslengjen". Det er fettet eldre damer har rundt triseps. Eit unikt uttrykk. Fantastisk.

Skal du understreke at du kjem fort vil eg anbefale å nytte dette uttrykket: "Eg kjem like fort som ei floge kjem til ein varm skit".

Lenge leve Kongen!

2007-05-17T10:27:00.000+02:00

Hurra for 17. mai. Dagens nøtt er:

Kva er det einaste landet i Afrika som har spansk som offesielt språk?

Normar

2007-05-10T14:49:00.000+02:00

No er det igjen eksamens tid og innlegg relatert til det kjem ikkje som ei overrasking. Eg lar meg fasinere av normane på salen, og særleg brudd av desse. No, for tre min sida, skjedde dette (nei, eg er ikkje i eit kjempe lesemodus); plutseleg ut i frå det blå ytrar ein austlending med klår røyst: "Skal du trykke tastane gjennom tastaturet? " medan han ser på ein forskremt fyrsteårsstudent. Han snur seg så rund i salen og fortset; "jeg vet ikke hvordan det er med dere, men...". Vidare snur seg tilbake og kjem med ei siste ytring; "jaja, kjør på for min del".

Han må jo kritiserast. Eg forheld personen anonym, og forsvarar min kritikk av han med det. For det første. Ein skal jo ikkje tale høgt på lesesalen. Aldri. Skal ein først klager er nonverbale sanksjonar første steg. Blikk, sukk, stirr eller ein tydeleg grimse. Den siste formen for klaging har eg sjølv nytta meg av, og det funkar. Funkar det derimot ikkje er verbal kommunikasjon på kviskrenivå neste steg. Så er det slutt. Då er det berre å bite det i seg. Å konfrontere nokon med at dei raslar med papira eller lukter pizza når ein treff dei er på gangen blir for dumt. Det går ikkje.

Men; tilbake til normbrotet. Blir frustrasjonen stor nok kan eg forstå det. Eg har sjølv måtte ta med ein ufrivillig pause grunna vas i frå sidemannen. Men å seie det høgt; nei det er ubegripeleg. Hadde no ytringa no berre vore fornuftig, noko å rette seg etter! Men neida! Å avslutte eit klage utbrot, som jo i utgangspunktet er radikalt dumt, med å seie "jaja, bare kjør på for min del", blir beint fram meiningslaust. Håplaust. Ikkje er han førestårsstudent heller.

Hald kjeft og sett deg ned. Kjenner er hamrara litt ekstra på tastaturet no, i protest.

Lenge leve sosiale antennar!

Konge takling...

2007-03-23T09:18:00.000+01:00

Dette er årsaka til at afrikansk fotball ofte er artig å sjå på. Legg merkje ved at skotuppen er heilt på nivå med albogen! Og foten minst 40 cm frå ballen. Ei klassisk soks!

Som to dråpar...

2007-03-19T15:18:00.000+01:00

Mitovitovy kosa izi m'tsam 'a! Sa ahoana Medel?

Blei tikka, tikka vidare.

2007-03-10T14:28:00.000+01:00

Bøsse, det svinet, tikka meg. Eg har aldri vore rask, så eg klarde ei å stikke av.

Reglar:

Kvar spelar startar med å skrive seks underlege ting om seg sjølv. Bloggarar som blir “tekne” må skrive seks ting om seg sjølv i sin eigen blogg, samstundes som reglane for spelet blir klarlagt. Til slutt vel spelaren seks nye bloggarar som “har den”, og skriv opp namna deira. Etter det er gjort, skriv han eller ho ein kommentar på bloggane til kvar av dei, for å la dei vite at de har blitt “tekne”, og at dei må lese bloggen til den som tok dei for meir informasjon.

6 underlege ting ved 15. Johannessen

1. Eg tykkjer denne leiken er fantastisk.

2. Fingerneglene som sit på den høgrehanda (sett bort i frå litlefingeren) er betrakteleg lengre enn dei som er på venstre.

3. Eg har alle CD'ane Bob Marley har gitt ut.

4. Eg stemmer for å kunne rape og fise kva tid ein vil i eins eige hus.

5. Nett no klør eg på høgre lår.

6. Eg kunne eigentleg tenkjer meg å reise verda rundt og loffe, men vel i staden å leggje dei neste 5 åra av livet mitt til den grå og triste byen Bergen.

Då får eg tikke vidare. Det er jo stress i og med at min omgangskrins er svært begrensa. Eg tek somme som eg kjenner og andre som eg ei veit kven er. Desse er: Erlend Bjerkestut, Geggi, Målbu, Erlend Rørvik og til sist Maria!

Pat Metheny

2007-03-03T18:37:00.000+01:00

Pat Metheny har gitt ut musikk sidan 70-talet. Jamt og trutt. Det har resultert i fleire flotte CDar, og eit enormt antal sangar. Så mange at han faktisk har ein eigen radiokanal hjå iTunes. Det er flott. Berre gå inn på radio lenkja på iTunes og trykk på jazz. Der kjem den opp. Trykk så på Pat. Det er flott. Og godt.

Lenge leve Pat og Ibanez'en hans.

Forresten er det ein del andre artige radio kanalar der og.

Eit artig sitat (tre)

2007-02-13T13:53:00.000+01:00

Frank Aarebrot er forskar på val. Han held og sporadiske førelesningar ved u. pilhs hus ved UiB. Øyvind Bruserud kom travande mot lesesalen på u.pilhs hus ein tidleg onsdags morgon. Aarebrot stod ved døra (som krever nøkkelkort, noko min ven Øyvind ikkje har) og røykja før første forelening. Naturleg nok ser Øyvind sitt snitt til å kome inn, i og med at døra blir held open av valsforskar Frank. I det Bruserud har teke eit par kraft steg og er på veg forbi Frank Aarebrot, ytrar valsforskaren seg:

"Uforskammet dynamisk så tidlig på morgenen".

Det er ikkje anna enn brilliant når akademikarar leikar seg med inovative uttrykksmåtar og delar desse med forbipasserande. Hyll Frank.

Eit artig sitat (to)

2007-02-11T16:39:00.000+01:00

Denne gongen er det Erik Nielsen som er kjelda til eit lengre liv. "Tut-tut, hoftene neste..." seier næringa i det den blir ført inn i kjeften.

Igjen; artig.

Eit artig sitat

2007-02-02T21:27:00.000+01:00

Lat meg berre sitere den yndige Sunniva Alsvik Bjordal, trass i at det er halvanna år sidan ho sa det:

"A moment on the lips, forever on the hips."

Artig.

God jul!

2006-12-25T11:49:00.000+01:00

I går var det julekvelden her heime. Eg vog meg før slaga. 80,5 kg. Eg vog meg etter slaga. 82 kg etter eit kvarter på porselenet. Eg var mett.

Elles vil eg nytte anledninga til å ynskje alle ei framifrå god jul. Måtte Gud signe dykk alle.

Historisk semester

2006-12-18T16:00:00.000+01:00

Alt har klaffa denne hausten. Alt. Og det er perfekt! Halleluja! Pris Herren!

Alt æ i groen godt mæ dæ!

Bryne

2006-12-15T22:55:00.000+01:00

No er eg heime. Og her skjer det lite. Eg tala med Asbjørn, og han forklarde kvifor. Eg er utanfor. Ikkje ein del av gjengen. Ingen bryr seg. Eg er ei ein av dei som folk vil ha med på ting lenger. Dersom de veit om noko som skjer og det er aktuelt at eg kan være med så ta kontakt. For det er kjedeleg på Bryne i feriane.

Ferie!

2006-11-24T09:20:00.000+01:00

Yahoo.com no er det ferie! No er det å gjere ingenting som står på planen, og det blir nydeleg!

Ha ei fin helg!

Consentratzione!

2006-11-22T08:38:00.000+01:00

Donnez-moi une peut de consentration et d'inspiration s'il-vous plait!

Eksamen

2006-11-21T09:36:00.002+01:00

Islam eksamen vart innlevert for få minuttar sidan. Måtte eg bestå. Torsdag er neste. Måtte eg prestere over evne.

Sjekk forresten ut Toky si side, den er koseleg.

Motsetnadar i islamske skrifter og forsøk på forklaringar

2006-11-18T10:34:00.000+01:00

Korkje koranen eller hatdith er frie for indre motsetnadar. Ved fleire annledningar ser ein at eit vers hevdar ein ting, berre for å finne eit seinare vers som seier det beint i mot. I eit vers heiter det at ein ”ikkje skal stride mot bokfolket anna enn med fagre ord”, berre for at det seinare blir hevda at ein skal ”kjempe mot bokfolka…til dei strekk handa si ut og betalar lydnadsskatten”. Motsetnaden verkar klar. Korleis forklarar teoretikarane innan for normativ islam dette?

Ein måte dette blir gjort på er å påpeike at eit eller begge versa er spesifiserte eller avhengige. Dette vil seie at dei berre gjeld i ein kontekst som anten er spesifisert i teksten eller kjent grunna tidspunktet verset vart opneberra på. Hadith er den viktigaste kjelda til dette siste og det er den som gjev autoritet til bestemte forklaringar av koranversa.

Likevel er det tilfelle der denne forklaringsmodellen ikkje strekk til, og koranekspertane vedkjenner at versa er motstridande. For å forklare dette visar dei til etableringa av islam. Somme av versa i Koranen vart openberra i ei tid der det var viktig for islam å tilpase seg. Desse versa er altså ein form for overgangsvers og blei seinare erstatta av nye openberringar. Dette av di Gud først godtok ein form for åtferd, i og med at det var i byrjinga, for så seinare å stramme opp krava gjennom ei ny openberring. Ein seier då at det første verset (i tid) vart trukke tilbake, eller abrogert om ein vil. Dermed blir tidsrekkjefølgja avgjerande. Nyare vers vil alltid være overordna dei gamle. Dette er for lekamannen problematiske då Koranen er systematisert etter verselengde og ikkje versa sin kronologi. Likevel kjenner dei lærde til kva tid kva for eit vers vart openberra, noko som gjer forklaringa beskrive ovanfor mogleg.

Profeten sin sedvane, sunna, som er ein del av hadith har og indre motsetnadar. På same måte som ein tenkjer om indre motstridnadar i Koranen, tenkjer ein om indre motstrindnadar i sunna. Tidlegare vers representerar ei adapsjonsfase og dei ”ferskaste” versa blir derfor normative.

Eit annan problem relatert til indre motstridnadar i Koranene er motstridnadar mellom Koranen og sunna. Shafi’i er ein kjend teoretiakar innan for islam og har beskjeftiga seg særleg med to spørsmål. Kan ein seinare sunna erstatte eit tidlegare openberra koranvers? Og kan eit koran vers erstatte ein tidlegare sunna? Med tanke på at Koranen er skriven av Gud, og er ei direkte openberring skulle ein tenkje at den hadde ein høgare status enn Profeten sin sedvane. Her er Shafi’i bestemt og hevdar at dette ikkje er tilfelle, men at desse er to separate kjelder. Berre Koranen kan erstatte Koranen og berre sunnanen kan erstatte sunna. Med dette som utgangspunkt skulle ein tru Shafi’i møter seg sjølv i døra, for det eksistera mange klåre motsetnadar mellom Koranen og sunna. Shafi’i løyser dette problemet med å stille opp tre alternative erstatningar.

Den første er at Gud først openberra ein midlertidig regel, som etter ei stund vart ersatta av ei ny openberring med nytt innhald. Likevel eksistera begge versa framleis. Dette vert omtala som at Gud fjernar ”reglen, men ikkje teksta”. Det andre alternativet er at Gud har fjerna ”både tekst og regel”. Dersom Profetens sedvane ikkje er tufta på det ein har i koranen i dag er det dette som har skjedd, at teksten og regelen er fjerna. Med andre ord er dette ein rein teoretisk konstruksjon som bli brukt til å forklare at sunna går i mot Koranen. Den tredje kategorien er den mest kompliserte. Shafi’i talar om at ”teksta, men ikkje regelen” er fjerna. Eit koran vers har eksistert og dette avla ein regel. Teksta er forsvunne, men regelen som det utrykkte vert framleis hugsa, og gjeld difor fortsatt. Denne forklaringar blir brukt for å begrunne ein regel som er tufta på sunna, men som vert motsagt av Koranen.

Basert på sidene 54-58 i Knut S. Vikørs ”Mellom Gud og stat.”

Sosiale antennar

2006-11-14T10:00:00.000+01:00

Hallo du? Ja, du ja. Har du ingen sosiale antennar? Du som tek fram matpakka medan du sit ved mi side. Krafse, krafse. Og så denne vanvitteige pølselukta. Gullsalami. Kva tenkjer du med? Ut! Mat er til for kantina. Eller du som tek telefonen, berre for å kviskre og trur at ingen høyrer deg! I 5 min sat du der og lot meg høyre den du tala med preike uanstrengt i andre enden. I all verda! Gå ut! Men, vent litt, du som sit og fnisar med vennindene dine? Kvar er antennane? Kvar er dei! Kvar er evna til å tilpasse seg? UT! Og du som høyrar på musikk. Hadde du berre i det heile trudd du hadde det lågt nok. Neida, tanken om at andre høyrer diskanten av negersteppen du høyrar på har vel neppe streifa deg. Ro! Og så ja, skru av lyden på mobilen. Idiot. Kva trur du dette er for ein plass!? Ikkje berre lyden, få av vibrasjoenen.

Enn du då? Du som sit ved mi side og spelar dataspel? Er det noko som er meir irriterande enn det? NEPPE! Hold deg til bøkene og oppgåveskrivinga di du, så kan vi vera vener. Og sist men ikkje minst, ristarane. SLUTT Å RIST PÅ BEINA! Heile pulten hopp fram og tilbake, alt blir tull. Setningane ligg ikkje i ro, og lampa svaiar fram og attende som ei kokosplme i den stiaste syklon. Sitt i ro.

Hold kjft, sitt fint og les. Det er ikkje så vanskeleg. Ikkje noko meir, ikkje noko mindre.

Ansiktsgjenkjenning

2006-10-29T12:57:00.000+01:00

Eg var inne på John Mayer sin blog for litt sida. Han hadde vore å leika seg på myheritage.com, der ein akn finne ut kva for ein kjendis ein liknar på.

Gestikulering

2006-09-22T09:57:00.000+02:00

Besht hadde for vane å seie: Le ikkje av ein mann som gestikulerar medan han bed. Gestikuleringa er for å holde borte alle dei distraherande tankane som trengjer seg på og vil drukne bønenen hans. Ville du ledd av ein mann som gestikulerte febrilsk for å redde seg sjølv i frå drukningsdøden?

191

2006-08-29T08:29:00.000+02:00

Høg og lur.

Eg er 191.

Great Christian Music

2006-07-07T12:54:00.000+02:00

Skal du handle Jesusmusikk? Prøv musikk i frå grasrota. Då eg kjøpte CDane Passion: Everything Glorious og Passion: Hymns Ancient and Modern - Live Songs Of Our Faith gjekk det $32.68 eller 206 kroner ut or konto, og dei dumpa ned i postkasse omlag ei veke seinare. Samanlikna med mastermusic sine prisar er jo dette ei anna verd. Der kosta kvar CD 169, og så skulle det fraktast og.

Nei, eg slår eit slag for grassrotmusikken. Kjøp Jesusmusikken der.

Min draum

2006-07-06T12:11:00.000+02:00

Eg vil reise verda rundt. Desse landa vil eg til. Eller i alle fall skal desse være utgangspunktet, så får eg sped på der det passar seg.

Minst vitja land (antal vitjande i tusen)

01) 01 Tuvalu
02) 01 Kribati
03) 02 Rwanda
04) 02 Niue
05) 04 Afghanistan
06) 05 Sao Torme & Principe
07) 05 Marshall Islands
08) 07 Bhutan
09) 09 Saba
10) 10 Somalia
11) 10 Senegal
12) 10 Sierra Leone
13) 10 Centr. African Republic
14) 10 Monserrat
15) 17 Moldova

Julekrybbe til salgs! Ikkje no lenger, den er SOLGT!

2006-06-25T12:51:00.000+02:00

Svært detaljert julekrybbe i palisander. Håndlaget på Madagaskar i øyas treskjæringshovedstad Ambositra. I julekrybba er det tolv figurer og gorvt sett er disse figurene ca 40 cm lange. Mer detaljertbestår julekrybba av: (B - bredde, H - høyde i cm) Ku (B24, H10), Esel (B24, H10),

Vismann oppreist (B21, H41)

Vismann i kne m/gave (B20, H26)

Vismann i kne u/gave (B10, H26)

Jesus i krybbe (B13, H10)

Gjeter m/sau og stav (B18, H41)

Gjeter m/stav (B18, H41)

Gjeter m/sau og veske (B19, H43)

Maria i kne (B15, H26)

Josef i kne (B17, H26)

Engel m/vinger (B28, H49) (tas vingene av blir engelen B19, H42.

Selges til høystbydende over 5000,- NOK. Bud gis ved å sende epost til letapaka@gmail.com

Hovudstad

2006-06-14T17:02:00.000+02:00

Ikkje hund, men...
Ikkje kvinne, men...
Ikkje meg, men...

I kva land er dette hovudstad?

2006-06-04T15:03:00.000+02:00

No nærmar VM seg med stormskritt! 5 dagar igjen for å være nøyaktig. Du store mi tid det kejm til å bli bra. Tenk om det er i dette VM at afrikanerane skal heve trofeet? Med ein liten dose kritisk realisme ser eg nok at det ikkje kjem til å skje. Ein av hovudgrunnane til at dette ikkje er med er av di dei beste afrikanske laga er med. Verken Kamerun, Nigeria, Senegal eller Sør Afrika er med. Trist men sant.

Skal det då mot formodning skje, at eit afrikansk lag vinn VM, vil det truleg være Côte d' Ivoire som står for den bragda. Dei har fleire klasse spelarar som spelar rundt i Europa. Drogba er kanskje den største stjerna som spelar på topp for Chelsea. Bonevature Kalou (ikkje Maruti) er og ein av profilane som kan utgjere skilnaden mellom tap og seier i frå sin posisjon på den offensive mnidtbanene. Litle bror hans Solomon skal ein og sjå opp for. Bak styrar Kolo Toure det heile med stor ro. Saman med lagkaperaten i frå Arsenal, Emmanuel Eboue, er han ein av spelarane laget er bygd rundt. Bror til Kolo, Yaya, viste kva han er god for då Olympiakos spela mot Rosenborg og kan bli ein profil på midtbanen.

Dersom det går i dass for dei eksotiske innslaga i VM, som det ofte gjer, set eg mi lit lit Sverige. Dei har noko spanande på gang, og kan nå langt. I og med at eg håpar på svensk suksess vart eg eitrande harm då eg las at aftonbladet avslørte døball trekk som skulle vera hemmelege. Aftonbladet forsvarte seg med å seie: - Dette er et selvmål av Lagerbäck . Det er avisas oppgave å rapportere om landslagets treninger, sier informasjonssjef Olof Brundin til Expressen.se. Trur eg klikk! Hekkan! Er dette mogleg! Er ein i frå same land må ein være på lag og samarbeide for at ein skal kunne vinne VM. Eg blir så oppgitt!

Den feite dama

2006-05-31T09:10:00.000+02:00

Der sang ho. Høgt. Tydeleg. Og lenge. Fint var det ei, men hildrande du kor godt det var. Kven er det eg talar om? Jo den feite dama, ho som syng kvar gong noko er over.

I går satte eg punktum for tidenes eksamens tid. Då eg leverte eksamen etter sju timars hard skriving kom alt innover meg. Vondt i hovudet og snue i det klokka blei fire. Då hadde eg tynt alt eg kunne, og var ferdig i bransjen. Dagen vart avslutta på persisk restaurant og ei vansspipe på terassen til Fix You. Det merkast at noko var over. Var det i to timar og i drygt den første time sat vi berre der røykja, sporadisk avbrote av ein eller anna kommentar. Elles var det berre å sitje der å gjere ingenting.
Nydeleg.

No er det vanlege ting som står på programmet. Ete, dusje gå til frisør o.l. Det blir perfekt. Så skal eg heim til Bryne og kjøre "eit prosjekt til dagen" rytme. Det vil seie at eg iløpet av ein dag har som mål få gjort ein ting. Ikkje til eit visst klokkeslett. Til dømes kan målet for ein dag vera: Spela beach. Er stygt redd for at dei fleste dagane kjem til å dreie seg om det, det og jobb. Eg gler meg!

God tid!

2006-05-05T09:50:00.000+02:00

Eg formulerte meg glimrande her om dagen, så glimrande at eg må leggje det ut på bloggen.

Sindre sa: "Har du ikkje litt dårleg tid no?"
15. Johannessen svara: "Eg har ikkje dårleg tid, eg kjem berre litt for seint!"

Det verste som kan skje er jo trass alt at ein kjem litt for seint. Kva gjer vel det. Eg slår eit slag for bærekraftig livsstil og reduksjon av hjarteogkarsjukdommar.

Stress ikkje, nyt tida.

Lenkje til Odd Erling

2006-05-05T09:48:00.000+02:00

Her Odd Erling. Eg gjer eit nytt forsøk. Dersom det ikkje går er dette adressa; www.misjon.info

Misjon

2006-04-16T16:29:00.000+02:00

Her er ei oversikt over ein god del misjonsorganisasjonar. Interessant for den som ikkje veit kva ein bør støtte.

Spørsmål

2006-04-16T16:19:00.000+02:00

Eit spørsmål vert aldri spurt, der vert stilt. Det heiter å stille eit spørsmål, ikkje å spørje (eller på dialekten til somme i dette landet: spørre) eit spørsmål.

Jaja, det gjer ingenting...

2006-04-16T13:44:00.000+02:00

100 bønder bur rundt ei slette med gras. Desse sletta kan halde liv i 100 kyr året rundt. Medan dei gressar i aust sprirar det og gror i vest, når dei beitar i vest veks graset fram igjen i aust. Kvar bonde kan då altså ha 1 ku kvar.

Ein av bøndene, Gabriel Mikael (GB), får ein lur idé. Han let to av sine kyr beite må sletta. "Ei fra eller til har då ingenting å seie, det er jo så lite. Slitasjen blir jo ikkje nemneverdig verre og eg gjer det. Og så er det jo trange kår i familien, så litt ekstra mjølk hadde er jo berre på sin plass."

Då GB ein dag ser ut over sletta, finn han at han ikkje er den einaste lure bonden. Det står no 200 kyr å beitar der. Etter få månader er graset oppspist og sletta eit einaste stort fyre tråkk, og ikkje lenge etter luktar det forråtnelse. Alle dyra er døde. No er alle bøndene ille ute.

Kva tid skal vi mennekse vakne?! Kva er det vi held på med!? Kva er det eg tenkjer når eg kastar uncle bens glaset i sølpla fordi eg ikkje gidd å gå til næraste miljøstasjon? Kva tenkjer eg med når eg kjøyrer i frå Austbøfeltet til Rema 100? Kvifor tek eg aldri med meg bæreposar, som eg har så mangen av, til butikken og brukar dei igjen? Kva med å bruke matboks? Eg er ikkje den einaste utan sanst for å ta vare på jorda. Måtte eg klare, og alle andre med meg, å bry meg i kva einsate situasjon der ein kan tenkje på miljøet, og gjere noko med det!

Nei, det er berre ein ting å gjere. VAKN OPP ALLE SAMAN!

Og til den som argumenterar med dei store selskapa som forureinar kolosalt, og alle som er verre enn ein sjølv; HALD KJEFT. Der er totalt irrelevant. Vi forbrukarar skapar etterspørsel. Og kva tid blei det at andre er verre enn meg eit argument for å rettferdiggjere eigne haldningar og handlingar?

Hagen

2006-04-12T14:13:00.000+02:00

Dette er rett og slett konge. For ein god mann. For ein historie.

Navn: Steffen Hagen
Født: 08.03.1986
Fødested: Kristiandsand
Høyde/vekt: 185 cm/80
Posisjon: Forsvar, midtstopper og sideback
Tidligere klubber: Mandalskameratene, Vigør
Seriekamper/mål: 1/0
Landskamper: 3 U21, 9 G19, 7 G17.

Dagbladet blingsa litt på faktabiten. Det er viktig å kommentere at han faktisk og har spela for Club Radio på Madagaskar.

Hemningar er oppskrytt!

2006-04-09T14:15:00.000+02:00

Utan hemingar framstår eg ei ofte. Likevel hendar det. Viss det skjer, skjer det i lag med gode vener, og særleg når filius er innvolvert. Det eg her skal presentere høyrar til unntaka, til mi kreative og ekspressive side. På godt norsk kan ein kalle dette spontan avgudsdyrking. Lovsongs dans kan og vera treffande. Dersom eg tenkjer litt over det vil eg kanskje gå så lang som å seie at det du no vil få sjå er ei radikal omdefingering av omgreper lovsongsdans. 05. og 15 dansar for sola, som ei takk for varmen den gjer og gleda den sprer. Legg merkje med 05 si dedikering på slutten av seansen.

05. og 15. presenterar:

Spontan avgudsdyrking i form av radikal lovsongsdans.

Nyt det, og kjenn dei revolusjonerande straumingane som går i gjennom kroppen, like som dei gjekk igjennom våre.

Bøsse bærar

2006-04-01T14:22:00.000+02:00

I går var eg bøssebærar. Eg bar ikkje rundt på Bjotleikson, men på ei bøsse folk kunne leggje pengar i. Det er rart å være bøssebærar. Plutseleg er det greit å bryte all normane som finnst i Noreg. Ein har augekontakt med folk meir enn tre sekund. Det være seg ei kvinne på 50, jente på 20, mann på 50 eller gut på 20, eingen reagerar unormalt. Det er greit. Ein kan hendvende seg til villt frammande mennesker og få venlege ord i retur. Ein kan gå etter folk og samtala med dei. Rart er det.

Og der er vel det som poenget med dette innlegget. Det rare eg fekk høyre.

Det mest frastøytande var folk som gjekk med nasen i ein hamburger og frotsa i total sjølvforherligelse og som bare stønna ;"Nei!". Eg skal ikkje døma, det får han der oppe ta seg av, men det blei usamkeleg. Så var det dei som var blakke. Nokon såg blakke ut. Eg visste ikkje at så mange hadde så dårleg styring med pengane sine. EIn fann og dei som sa at dei ikkje hadde pengar. "Tar du kort" var ein standar. Somme hadde det travel, og andre hudfletta meg av di dei hadde blitt spurt tidlegare på dagen.

Ein ting eg kom til å undre meg over i løpet av dagen, og som eg no skal gjere klart ein gong for alle, er at pengar er pengar store eller små. Av eineller annan underleg grunn sa folk at dei ikkje hadde små pengar, eller vekslepengar. Dei stpre fungar glimrande dei og. Berre så det er sagt. Alt går i bøssa!

Dei mest orginale svara ein fekk var ofte rasistsk motiverte. "Gje de ei kula!" sa ein då han fekk vite at pengane var til psykisk helse som jobba for å betre det psykiske helsetilbodet for innvandrarar i bergen. "Send dei heller heim!". "Har du ein tiar?" Mange festelege alternativ.

Likvel må det beste seiast å være min kamerat SIndre som vart stogga av ein gamal mann. Han ville dele ei nyhende med sindre. Stortinget hadde vedteke at alle over 70 no skulle henrettast. Det var ikkje meir gagn i dei og dei berre slukte resurssar!

Ut på tur!

2006-03-16T20:46:00.000+01:00

Dette er ein sær liten sak! Sær, men du artig! Vel å merke best egna for entusiastar.

Ein nyfiken ape

2006-02-28T18:58:00.000+01:00

J.J. og vennane hans er ute med ny plate. Ta rennfart og hent den i den næraste cd sjappa de kjem over. "Sing-A-Longs and Lullabies for the film Curious George". Må bli bra! Eg har kjøpt den, men inntrykka har ikkje sett seg. Eg må jo blogge grundig om denne utgivlesen i tida som kjem.

Bling bling, for ein teit ting.

2006-02-15T22:15:00.000+01:00

Sint. Det er det eg blir. Det hendar eg blir det for småting. I alle fall dersom andre skal døma meg. Og er det noko menneske er kjent for så er det jo å døma andre. Men, ialle fall (heftig sympaticus aktivering no kjenner eg). Ja, kvar var det eg var. Jo, eit til tider brennbart tema er det eg vil klemme ut litt aggresjon mot. Kanskje det er ein filleting. Denne møkka damefotballen. I utgangspungtet er det jo særs lite interessant, men når det atpåtil lurar seg inn på TV 2 sporten orkar eg ikkje meir. Saka er som følgjer: Asker, visst nok eit av dei betre damelaga, bomma på eit viktig punkt i det dei søkte om lisens for årets Toppserie. Dei klatta det til med økonomien. Serieforeninga var konsekvente, og som varsla på føre hand må Asker spela kommande sesong i 1 divisjon for kvinner, av di dei ikkje hadde økonomien på g. Kort sagt: Asker er blitt til aske. (Forlat meg denne utidige bruken av bokmål (aske istaden for oske), men vitsen og ordspelet var for tørt til å la det gå forbi i tyssnad).

Så kjem det mest irriterande, håplause og frustrerande av alt. Dei meiner at motstanden i 1. divisjon er for svak og treng matching, slik at dei kan vera klar for eliteserien til neste år igjen. Sjølvsagt rykkjer dei opp. For ein arroganse. Det verste er at denne matchinga skal være 16 år gamle gutar. Skulle ikkje klaga om det var ein treningskamp det var tale om, men dei har pressa seg inn i seriesystemet!! Arg. Angst. Oppkast. Fortviling! Kvar er det blitt av denne møkka likestillinga?! Snu dette på hovudet. Sett at Klebe, som no er i 4 divisjon, hadde bruk for hardare matching til deira "sjølvsagte" opprykk til 3. divisjon. Dei melder seg så inn i toppserien for kvinner. Og "hardare" motstand får dei... Hadde dette skjedd!? Aldri. Aldri. Aldri. Aldri! ALDRI! Hendelse. Ikkje det at eg ynskjer Klebe inn Toppserien, dei berre med for å illustrere (og av di det er eit magisk lag). Dette er meiningslaust. Arrogant er det og. Nei, det er ein grunn til at det heiter KVINNEfotball, og HERREfotball. Kreativitet og inprovisasjon er fint. Likevel; slutt å kødd med systema som har funka så fint heilt sidan tidenes morgon (litt utpå dagen)!

Dago 03/04

2006-02-13T21:21:00.000+01:00

Med ein heil ettermiddag til disposisjon og lite å gjera raska eg saman nokre bilete. Desse er det eg vil omtala som favorittar, personelge sådan. Dei er alle tekne på solskinsøya. Favorittane frå landet med blå værmelding får eg ta neste gong.

To ting, eg vil berre seia to ting

2006-02-11T15:59:00.000+01:00

Eg brukar brorparten av tida mi på lesesalen. Der skjer det ikkje særleg mykje, men det er to ting eg kunne tenkje meg å neme.

Lukt. Eg er vár for lukt. Det straffar seg på lese salen. Det kan verkeleg øydeleggje dersom ein er inne i ei flytsone. Eg hatar når folk ikkje luftar hyblane sine. Oftast gjeld dette mannfolk. I det dei entrar salen kjennar eg eimen av dei. Eg mistar konsentrasjonen. Det er ikkje direkte delikat å kjenne at han som sit fire plassar til høgre hadde grandiosa i går kveld, medan han på plassen føre deg hadde indisk. Det er lang i frå delikat. No er det ikkje berre mannfolk som luktar. Det er og kvinner som legg sjela si i å formidle kva dei hadde til middag sist. Det er no likevel ikkje så ofte det skjer. Det som skjer relativt ofte er at eg kjenner ei anna lukt. Eg har lært meg at dette skal være godlukt, og eg kjenner godlukta lett igjen, sjølv om eg ikkje kan seie det er særleg godt. Det hendar eg vert uvel. Eg kan ikkje for det, men det blir berre for mykje av det gode. Det hendar eg undrar med på om dei har dusja i sakene, eller om dei har eit særs annleis vaskemiddel. Eg mistar konsentrasjonen. Igjen. Rått.

Lydar. Det er eg og vár for. Hendelse. Tidenes mest irriterande lyd oppelving inntraff for eit par dagar sidan. Eg sat og sleit med utviklingspsykologien. Det var ganske så fullt, så vedkommande såg seg nødt til å setje seg ned på plassen ved sida av meg. Eg registrerte kjapt at han hadde med seg nøtter. Pistasjnøtter, for å være meir presis. Kven vil vel ikkje ha med seg noko god på lesesalen? Han stappa proppar i øyrene for å ikkje bli forstyrra i lesinga, eller studiene om du vil. Det viste seg at pistasjnøttene låg i ein liten sprø plast pose. Det hadde vore menge nøtter i den, men det var ikkje så mange i den no. Det var mest skal. Som ei følgje av dette brukte vedkommande lengre tid på å leite fram nøtteskal med noko i blandt alt skalet. I posen føregjekk dette. Rått. Å rått. Var jo rått. Det knirka og kasa i eit bankande kjør. Han hadde ikkje før sått svelg ei nøtt før han var på 'an igjen. Etter tre minuttar (noko som kjendes som ei lita evigheit), snudde eg meg mot han og, i all min desperasjon, laga tidenes grimase og strakte ut armana samstundes som eg heiste oppskulderene. Han tok hintet. Godt var det.

Vita tompoko

2006-02-05T14:24:00.000+01:00

Etter 12 straffer kvar gjekk Kamerum på ein smell i går. Samuel Eto'o hadde laga mål på si første straffe. Då ingen andre heller bomma, skulle han ta straffe 12 for Kamerun. Det gjekk langt over. Droga tok sitt andre for kvelden, Elfenbenskysten sitt tolve, og sette det iskaldt i mål. Han feira på sedvanlig vis. (Veltrena fyr). Fortvilelesen var stor i stua. Lite vart sakt, mykje vart tenkt. Heite. Kveit. Humle. Bumle.

Dette måtte eigentleg berre skje. Heile dagen hadde varsla om det. Då eg skulle kle på med kikka eg ut or vindauge og registrerte (til mi store overrasking og letting) opphald. Eg hadde ikkje før fått i meg frukosten før eg såg regnet. Heite. Nei vent, ikkje regn, men snø. Rått. Vind var det òg. Avgårde kåre for å lesa. Der var det tydelegvis eit par som nett hadde funne tonene. Med jamne mellomrom kviskra og fnisa meg langt ut or biologipensum, og langt inn i irritasjonens verd, eg grensa faktisk til vannvidda. Då det var gjort gjekk eg ut. Hendelse. Møkk. Der var sykkelen borte. Artig. For anledninga hadde eg kledt på meg litt mindre klede slik at eg ikkje skulle perspirere så avsindig medan eg sykla. No som sykkelen var borte var det kun kaldt. Huff. Eg tok bussen til Landås og fekk sett kampen. Eg skulle ta bussen heim og. Misslukka. Det heile endte med at eg traska heim. Ein solid mil! Blir oppgitt.

Me ser. Møkk. Må melde sykkelen rana.

Gratla

2006-01-31T14:43:00.000+01:00

Eg vil gjerne få lov til å gratulera Bøssleikdur Bjotnarsson med 22 års dagen! Han har gjennomført verneplikta og har livet føre seg.

Lukke til og ha ein fin og fortreffeleg dag.

Nok eit innlegg

2006-01-25T17:29:00.000+01:00

Det var grusomt varmt. Trykkjande. Luftfuktigheita nærma seg 98%. I to dagar hadde han gått utan vatn. Lang i frå folk og midt blandt alle dei ville dyra såg han konturane av noko som kunne likne eit lyspungt. Det grove annsiktet, som ellers var prega av strabasane i dei to føregåande dagane, sprakk opp i noko som skulle likna eit smil. Grunna slangebite han hadde fått i høgreskulder likna det meir ei grimase.

Kva var det han såg? Han kunne knapt tru sine eigen auge! Reisendetre! Ein kvar raisanede sin draum. Han sett oppfarten. Motivert av veksten han hadde sett, trassa han kvistan som stakk djupt inn i dei frå før maltrakterte beina. Han ensa ikkje dei kvasse balden på trea som raspa han på overkroppen. Der var det! Midt i balandt alt han ikkje hadde nokon som helst kjensleg ovanfor, stod det han trong mest.

Han treiv fram kniven, og planta den ergjerrig i stammen. Presist, med ein presisjon Davy Crocket hadde misunna han. Nett det han måtte treffe. I same røyrsla hadde han fått fram glaset sitt i frå skinnskreppa. No sat han på huk og kunne ikkje tru det han såg. Varme ville aldeles ta livet av han. Det som no føregjekk var likevel nok til å halde mote oppe. Vatn kom rennande ut langs knivbladet. Med den størst presisjon ledsaga han dei edle dråpane ned i glaset sitt.

Då han hadde fått ut alt som var å hente, sette han glaset til munnen, og slurpa vatnet i seg. Det lindra. Det gjorde godt. Det gav han nye krefter. Motivert med tanken på kva som venta han dersom han klarde seg, tømde han dei siste dråpane i seg og fortsette...

Ville eigentelg berre mimre litt i frå den tida eg var i varmare strøk, og så fann eg desse bileta og tenkte det ikkje skada å være litt kreativ!

SOL!

2006-01-25T17:18:00.000+01:00

Du store mi tid kor glad eg er i sol! I dag hadde vi som bur i byen mellom dei sju rengbyger æra av å få sjå hennar vene åsyn. Det gjorde godt. Eg kjennar det i heile kroppen. Dei kvardagslege gjeremåla vart mykje lettare! Det er flott. Nydeleg. Prest.

No er det berre å nyte Grandiosaen og gjere seg klar til kveldens program: Kamerun v.s. Togo og så seinare, om eg rekk det, United v.s. Blackburn. Den første kampen er framleis gruppespelet i CAN, mendan den siste er returkamapen i ligacupens semifinale i England.

Cameroun - Angola

2006-01-22T14:42:00.000+01:00

I går var det duka for den første kampen i Afrika mesterskapet for min del, trudde eg. Vi møttes hjå Trygve S og benka oss for å sjå Kamerun mot Angola. Då både Frode Ø og eg hadde ikledd oss Kamerunesiske effektar for annledninga, var ikkje Trygve sein om å ikle seg løvene sine stolte fargar. Spaninga var stor, og vi gleda oss.

Så, uventa, gjekk vi på ein smell. Eurosport ville ikkje vise Kamerun kampen. Bittert. - Kva kamp visar dei då tenkte eg. Vel, ingen kamp. Ski. Kulde. Negative kjensler. Også; kunstløp. Kva gjer du meg. Blir oppgitt. Ettermiddagen vart likevel hyggeleg, med graut og galgen humor.

Eg har no prikka ut godkampane som kjem denne veka. Desse vil eg anstrenge meg for å få sett.

23/1: Nigeria – Ghana 16:15
25/1: Kamerun – Togo 19:00
27/1: Ghana – Senegal 16:15
28/1: Egypt – Elfenbenskysten 18:00

No har eg sjekka at desse faktisk blir vist. Og det blir dei. På eurosport. Det er berre å glede seg til nyte flotte finter, blendane teknikk, underlege taktiske disposiusjonar og ikkje minst avsindige grisetaklingar. Det siste er ein ukjent del av afrikansk fotball. Dei fleste tenkjer tekninkk og artisteri når ein tenkjer afrikansk fotball. Eg tenkjer taklingar som liknar meir på overfall. Ingen kan takle så stygt og hensyns- og hemingslaust som afrikanerane.

Kamerun vann forøvrig kampen mot Angola 3-1. Eto'o laga alle tre måla. Bittert å ikkje få sett det, live vel å merke. For måla kan du sjå, og det på eurosport sine heimesider.

CAN 2006

2006-01-21T11:12:00.000+01:00

Då er det i gang! Det afdrikanske mesterskapet i fotball. Eg gler meg voldsomt til fortsetjinga. Det heile starta i går. Heimelaget Egypt smadra Lybia 3-0.

Det er mange faktorar som gjer at CAN er spanande og interessant. For det første er det eit arrangement av afrikanarar, for afrikanarar i Afrika. Det er ikkje for ofte slikt skjer, og det gjer det heile ei heilt sepesiell stemning. Det er og oppmuntrande å sjå det brennande engasjementet mange av supporterane har. Ikkje nødvendig vis dei som er på tribunen, men dei som sit føre radioen eller tven. Desse som ikkje er så velståande at dei kan gå på kamp. Fotballen tar forkuset bort i frå det evige fokuset om å jobbe for å skaffe familien mat. (Dette har eg hørt før tenkjer de kanskje, og ja kanskje det, men det er sant. Og verdifullt).

For den generellt fotball interesserte er dette ein del av den obligatoriske oppvarminga til sumarens VM. No får er sjå mange av laga i aksjon, og ikkje minst får ein ein idé og kor dei ulike laga står. Samstundes er dette og arenaen for uoppdaga afrikanse unngutar. Eg gler meg som ein unge til å sjå nye anlete, med fantastiske eigenskapar. Nå skal det jo seiast at det ikkje berre er ungfolar som spring rundt på bana. To eldre herrar på 40 er og med i turneringa, deriblandt Egypts store helt Hossam Hassan.

Spelarar ein bør sjå opp for i denne turneringa vil eg no lage ei liste over, sjøvomegstrengtatterimotslikelisterseregdetnosomnaudsyntågjeredet:

Yaya Touré (Olympiakos & Coté d'Ivoire)
Carlos Idriss Kameni (Espanyol & Cameroun)
Salomon Olembe (Nantes & Cameroun)
Tresor Lumana Lua Lua (Pompey & DR Congo)
Pedro Mantorras (Benfica & Angola)
John Obi Mikel (FC Lyn Oslo & Nigeria)
Victor Nsofor Obinna (Chievo & Nigeria)
Stephen Appiah (Fenerbache & Ghana)
Emmanuel Adebayor (Monaco & Togo)

(Sjølvsagt bør du kunne hovudstadane i desse landa spelarane er i frå. Kan du?)

Kylling Isabella

2006-01-20T20:27:00.000+01:00

Den opprinnelege planen var å leggje ut ei oppskrift på ein uendeleg god pastarett. Endring i planane. Og det av ein grunn. Jack Johnson. Eg veit det, eg har skrive om han før, og ein gong før det igjen, men sjitt la gå, eg gjer det igjen. Denne gongen er det av den enkle grunn at eg har gått til anskaffelse av "A Weekend At The Greek. JACK JOHNSON AND FRIENDS". Det er ein dvd med konsert opptak og ymse godbitar. Konsertane er ein i frå Japan og ein i frå USA.

Og dvden er rå. Den bygger opp myta rundt den perfekte mannen, men det perfektet livet. Eg innrømmar det lett. Han er mitt førebilete (nest etter njuten), og eg vil gjerne leve slik som han. Tidlegare profesjonell surfar, no profesjonell musikar. Og så lagar han draume musikk, har det aldri travelt, er aldri stressa, gjer aldri feil, er aldri sur, har berre gode venar, ingen fiendar. Eige plateselskap har han og. Studio, det gløymde eg. Han har eit eige på Hawaii. Der er det varmt.

Muskken på dvden er og konge. Ikkje det eg vil kalle uventa. Kjente sangar i nye klede, og somme cover songar som er fortryllande. Ikkje spelar han vanskeleg gitar heller. Kvelden kan fort gå med i det eg trykkjar play.

Oppvarmarane Animal liberation Orchestra (ALO) og Matt Costa er heite. Så pass heite at dei fortenar ein post kvar. Minst. Det kjem eg tilbake til når eg har fått platene og betre kjennskap til dei og musikken deira. I det heile er det kjekt med musikk. Dersom du vil høyre ALO eller COsat vil eg annbefala å gå inn på itunes.com og søkje, for så å høyre på smakebitar av sangane der. Til dette vil eg anbefala Matt Cosata sin Astair og Sunshine. ALO har den utruleg artige Walls of Jericho, og ikkje minst GIrl I Wanna Lay You Down. Live versjonen av sistnemde er berre konge då Jack syng med. Den finn du på Some live songs EP

flickr.com

2006-01-10T20:21:00.000+01:00

Med lite å gjere, og mindre å ta seg til surfa eg litt på nettet i dag. Etter å ha lese grusomme nyhende og tomt posten for søppel klikka eg meg inn på flickr. Då ferrare enn ferrast hadde lagt ut nye bilete kjendes det som ein bomtur. Eg klikka no lit trundt likevel, og så kom eg på at eg ville sjekke kor mange kommentarar desse flickr folka hadde fått på bileta sine. Du store mi tid, det var ganske voldsomt. Ikkje så veldig få kommentarar. Vedkommande som hadde mest av dei eg såg hadde 86! Nei 91! Nei 103! Nei 112! NEI 159! Heilt rått. Bilde folk kommenterte var vent, det er ikkje til å stikke under verken ein krakk eller stol. For den saks skyld gjer ikkje teppe susen heller. Personleg tykkjer eg det var for kaldt og negativt. Likevel vent.

I det eg hadde funne eit som hadde uendeleg med kommentarar fann eg eit anna eit. Mos. Rekorden eg presanterte blir gjort til latter. 226!

F.S. Pedersen

2006-01-07T19:30:00.000+01:00

Ein fantastisk mann som eg ikkje har nemd før er min gode danske venn Frans. Han er ein magisk og utruleg rutinert reisevant fyr. Berre sjå på dette herlege bilete! Somme eg kjenner synest det er vanskeleg å forstå det han seier. Han har skrive ei interessant oppgåve om jamsbønna, eller the yam bean. Og så har han teke koselege bilete.

Heime igjen

2006-01-07T18:15:00.000+01:00

Etter å ha vore på Bryne i julkeferien er eg no komen heim til Bergen igjen. Det er fint, men framleis er det få folk her.

Då eg kom i går var det frykteleg kaldt. Eg var glad for å kome i hus og tenkte eg skulle få varmen i meg. Den gang ei. Sistemann som forlot reiret hadde skrudd ned varmen til eit minimum for å spare straum. Eg opna kjøleskåpet for å sjå etter mat og syntes det var underleg at det ikkje var kaldare der inne. Hekkan, tenkte eg, er kjøleskåpet øydelagt? Men nei. Sanninga var nok heller at det var så kald i huset at eg ikkje merka skjel. Det var berre å fyre ovnane på fullt og pakke seg inn i alt eg kunne finne. Hendelse.

Ha ein fin dag.

2006-01-01T00:21:00.000+01:00

Godt nyttår alle saman!

Då var det gjort

2005-12-28T16:58:00.000+01:00

Ikkje veit eg korleis det gjekk, den gjekk det gjorde det. Ved hjelp av bål,uendeleg med klede, ein stor stein og varme sengklær kom eg meg igjennom natta utan forstskader og med ein del søvn. Med eit høgt konsum av både tobakk, alkohol og næring vil eg seie turen var ein suksess.

Det vart hevda at det er uekte å sove i telt når ein først søv ute. Er det det? Eg veit ei, men gav etter for preset og sovna utanfot teltet.

Takk for turen folkens.

X.m:
Eg tenkjer dagstur i morgon eller på fredag. Er du klar så gje lyd. Det er artig.

Hei, hei

2005-12-27T10:44:00.000+01:00

I da skal eg på tur. Overnattingstur. Heilt til i går såg eg ei det store problemet med det. Det var til i går. Då sat eg hjå Kesse og samtala med mellom andre Odd Erling. Det gjekk opp for meg kor kaldt det kom til å bli. Litt etter litt byrja det å klarne, og eg trur no eg innser kva eg har begitt meg ut på. Sist gong eg sov ute i Guds frie natur var det 20 herlege i lufta. I natt skal det være ingen eller anti varmegrader. Eg har faktisk ikkje sove ut i Noreg sidan eg gjorde det med speidaren, den tida Jon H og eg gjekk der. Det er sikkert ti år sidan. Hendelse, dette kjem til å bli kaldt. Det som skal redde meg er speiderutstyret til mine søstre. Eg lånar både det eine og det andre og satsar på at det verste av kulda held seg ute. Det verste er eigentleg at eg aldri plar forholde meg temaet utandørs når heile det noregskartet på NRK er dekkja av blå flekkar. Det har då tidlegare vore uaktuelt å gå ut. Kva har eg begitt meg ut på?

Margunn, Tone og Odd Erling er dei som skal bære restane av meg heim.

J.J.

2005-12-21T15:36:00.000+01:00

Før har eg skrive om Jack Johnson. No gjer eg det igjen. Høyr på det. Eg meiner det! Set i gang. Det er konge! Av di det er dyrt å kjøpe ein heil CD, og det tek lang tid har eg gjort eit triks. Dersom dy trykkjer her er du kun eit taste trykk unna å høyre Jack synge for deg. Klikk i veg.

Tur

2005-12-20T16:00:00.000+01:00

Eg har vore på tur. På jæren. Med gode folk. Sarons folk. Det var fint. Bål er kjekt. Kom og bli med neste gang. Sjå bilete her og her.

Dette er ein tur mann.

Kjell

2005-12-15T14:34:00.000+01:00

I lengre tid har eg tenkt å skrive dette innlegget. Eg har venta, av di eg kjennde at ord fort kunne bli knappe. No som ventinga er unnagjort er det berre å skride til verket og la det stå til.

Eg har ein ven. Livsledsagar har han ein funne.Han er ven. Han er singel. Han er kjekk. Ei kvinne saknar han. Han er koseleg. Han har ingen til å koke for seg. Han er god. Valentinsdagen får han ikkje brukt til det den skal brukast til. Han er kristen. Han manglar ei å be i lag med. Han er student. Han kunne hatt bruik for ei å lese til eksamen i lag med. Han er glad i mat. Det hadde vore kjekt om han fann ei å ete med. Han er ein kosar. Kvar er kose dukka hans? Han er klar for alt. Er du? Han er ein KRIK'ar. Turar i skog og mark likar han best å gjere i lag med ei jente. Han er ein rasar i standvolleyball, fotball, baseball, og dansar lett salsa og swing om det er det soms skal til. Han har ingen å danse med. Han er (ikkje minst) filius. Han saknar si filia. Han vert omtala som 65. Han manglar henne som fullbyrdar han, han manglar 45. Han er ung og lovande. Han er ei trulova. Han er 21. Alder er ikkje så viktig. Han studerar kristendom. Kom og pugg Augustin, Hernhutterar og bakhti med han. Eg kallar han Kjell, men det er ikkje det han heiter. Han er uimotståeleg. La deg freiste. Eg kan sitere kvinner som skrik "Hald meg fast!" når dei ser bilete av han. Han er magisk. Han vil så gjerne trylle for deg. Han har eit blikk av ei anna verd. Lat det fortære av blikket hans. Ein fysikk det ikkje er til å ta feil av. Han er åleine.

Sjå bilete og misunn han alle menn. Sjå bilete og bli betatt alle kvinner.

Telefonnummeret hans finn det med å søkje her. Vel det nest øvste namnet.

Det eineste negative er at han bur med tre andre gutar som er ville etter han. TO av desse stillar eg meg nølande til. (Eg ville ikkje stått på sida av dei dersom ein skulle leike fotleiken.)

wameeha

2005-12-14T18:11:00.000+01:00

FERIE!

2005-12-09T12:43:00.000+01:00

Ja det er det eg har. Ferie. Det er fint. Eigentleg skule eg ahr gått på tur med mentor Kristian (med gliset) og turkammerat Halmrast, men det skar seg. Mentor var sjuk og tukamerat Halmrast kjennde han heller måtte skrive oppgåve. Så no sit eg her med null program og ingenting å gjere. Ex phil oppgåvar er gjor og planen for i dag er å gjere nada. Ingenting. Det er fint det. Verre blir det ikkje heller når Jack syng til meg.

I og med at dette no liknar meir og meir på ein status rapport kan eg og slengje på at eg er heime på Bryne sinast onsdag. Då er det jul, næring og læring. Synd det er så kaldt. Gler meg til innefotball, dersomn det er ein gong eller to igjen.

Vasspipe

2005-12-03T10:50:00.000+01:00

Eg er så glad i ei god vasspipe. Det var eg før og det er eg no. På Bryne var det Lloydas som stod for dette, og vi var ofte fleire enn tre som røykja. Det var fint.

Til min store fryd finne ein faktisk vasspipetilhengjarar her i Bergen og. Ein mann ved namn Brøvig er svaret. Han er ei bergenser, men i frå det blide, glade og alltid regnfrie sørlandet og tykkjer det er viktig å få ein god Start. Å røykje vasspipe med Brøvig har vist meg nye dimensjonar ved denne fantastiske reidskapen. Medan vi på Bryne stod i ein garasje og fraus (i regelen var det slik i alle fall) og tala om vær og vind og lo litt, sit ein her i Bergen inne. Det gjer seg jo sjølv eigentleg. Ei er det opphald her. Inne er musikken på, den gode. Den som lagar ei hærleg døsig stemning. Inne går det gode praten. Den relativt djupe og fine samtalen. (Det er ikkje så voldsomt som det høyres ut til, men fint er det, ja fint). Ein er ei heller mange om beinet (les: pipa, om det var vanskeleg å forstå. Vi røykjer ikkje bein.). Av dette føljger det at ein fåt tid til å bli passe svimmel eller som ein austlending ville sagt: dizzy (Eg omgjer meg med ein del austlendingar og har lært dette). Eg har og fått prøve å blåse ringar. Etter å ha studert den teite "blås-ring-posisjonen" til Odd Erling hadde eg fått inspirasjon. Eg kopierte han og hans stil. På første forsøk kom det ei ring. Då var det berre å la hovudet falle tilbake på puta og la svimmleheita (den hærlege) gå over og la vasspipa vandre vidare.

Ein blir sløv. Ein blir avslappa. Ein blir psykisk oppstemd.

Vasspipe er tingen.
Kom ei med peikefingen.

Ein fin ting

2005-11-30T14:34:00.000+01:00

One good thing about music; when it hits you, you'll feel no pain.

- Robert Nesta Marley

Vakum

2005-11-29T10:29:00.000+01:00

For eit hærleg vakum! I to veker har eg lese og jobba med skule i frå 0700-2000. Plutseleg er det over, og det oppstår eit vakum. Eit magisk vakum. For tredje dag på rad gjer eg nett som eg vil ogalltid draumar om. Eg set meg kun eit mål for heile dagen, og oppnår det målet om eg vil. I går var målet å pante ein pose med tomflasker, men det fekk eg ikkje gjort. Konge. For tredje dagen i strekk har eg null program og null press på meg. Eineste eg må sørge for er å få i meg nok mat. Det er eit fint liv. Dagens mål er å gjere det eg ikkje fekk gjort i går. Det bør kunne gå, men eg er litt usikker.

Fobier

2005-11-28T09:55:00.000+01:00

I ljos av eit halvt år totalt misslukka psykologistudier tykkjer eg det ville søma seg med ei lita oversikt over ulike forbier.

Amathophobia - støvfobi

Aquaphobia - vassfobi

Arachibutyrophobia - fobi for å få peannøttsmør sittjande fast i ganen

Dystychiphobia - uflaksfobi

Phalacrophobia - fobi for å bli skalla

Bathmophobia - fobi for trapper og stigar

Pogonophobia - skjegg og skjeggete menn fobi

Erythophobia - raudmingsfobi

Bromidrosiphobia - kroppsodørfobi

Kolpophobia - fobi for bryster

Cherophobia - lystigheits- eller festelegheitsfobi

Chrematophobia - penge- og velstands fobi

Cyclophobia - fobi for syklistar

Pantophobia - fobi for alt (kjipt)

Pteronophobia - fjærfobi

Parascevedekatraphobia - fredag den trettande fobi

Alliumphobia - kvitløksfobi

Hypertrichophobia - fobi for for mykje eller for lite hår

Om det heiter forbi for eller mot er eg usikker på, men det fattar poenget.

Konsoliderings tur

2005-11-28T08:59:00.000+01:00

I går fortsette eg min streben mot å få mekjelappen friluftsmenneske. Igjen gjekk eg ei langt, igjen laga eg bål, igjen spiste god mat og røykja pipe. Kanskje eg burde gå lengre om dette skal holde fram? Eg hadde med meg to kjekke kompanjongar i Øyvind og Ingunn. Full av tull er dei begge. Takk for følgje!

Eg kjennde likvel på det mykje omtala turklærpresset. Min gode broder og førebilete, njuten, veit alt om dette og plar støa meg. Eg merkjer at det røynar på. Eg veit ikkje om eg held ut meir. Ei bukse frå VGS'n, lue frå fretex og Klebe jakke. Ikkje akkurat slik at eg glei inn i gjengen.

Meir dokumentasjon av både tur klær press og turen i seg sjølve på flickr.

Dette går vegen

2005-11-28T08:57:00.000+01:00

Akademisk maladaptiv. Intelektuelt inkompetent. Stort sett håplaus. Midt i vankunnas fullstendige kaos.

Kvifor?! Kvifor?!

Drap

2005-11-26T13:48:00.000+01:00

Folk drep kvarandre i gata mi. Nærmeste nabo fekk VG på besøk for nokre dagar sida.

Donavon Frankereiter

2005-11-15T17:03:00.000+01:00

Eg har tidelgare skrive innlegg i ekstase over glitrande musikk. Den gongen var det Jack Johnson som forårsaka det spontane gledesutbrotet.

Her kjem utbrot nummer to. Hendelse. Heitekveite. Kva kan eg seie? Du stor alpakka. Nei, det dekkjer det ikkje. Heilt villt. Magisk. Ord er knappe når musikken treff meg i hjarterota. Nok ein gong er konseptet enkelt. Ein gitar og ein mann. Han blir støtta av andre musikarar, men det er det er gitaren om mannen som er gjennomgangstonen. Det er så herleg avslappande. Så muntert. Lett og ledig. Eg vert glad både inni, utan på og litt på sida av meg. Trur det er slik humør som kan smitte. O glede! Eg hadde ikkje høyrt meir enn tre og ein halv sang då eg visste at dette var noko som var midt i blinken. No er eg komen til sang 8 og eg sit framleis og gyngar i sofaen, medan foten slår taktfast i golvet. Og Donavon syng. SÅ behageleg. Bålkos. Varme strender, ein annan stad enn Bergen. God stemning. Blide folk. Ingen restriksjonar på synginga. Eg har øyrevoks i munnvikane, så breidt smilar eg. Donavon Frankenreiter har gjort det.

Dette er musikk eg tykkjer om!

Ålesund

2005-11-10T15:21:00.000+01:00

Dette redda ein eller håplaus dag(grunna regn, som så ofte før). Dette kunne eg drømt om å gjera, men gjorde det aldri. Har har vunne meir enne det han kan vise til!

2005-11-07T18:25:00.000+01:00

Friluftsmenneske?

2005-11-06T17:24:00.000+01:00

Kva er det eigentelg som kjenneteiknar eit friluftsmenneske? Kva må til for at ein skal kunne setje på seg denne merkjelappen?

Dei siste fire søndagane har eg vore i skogen. Er det nok? Eg barnt bål i dag. Tel det? Eg er ein tur røykjar. Hjelp det? Eg tek bilete på turane. Hjelp det?

Var i alle fall på tur i dag. Tok Fløyen opp, gjekk i eit kvarter, klatra litt, sette meg ned. Med meg var Kristian M, ein fantastisk mann, og min mentor i friluftsliv. Det er viktig å ha ein mentor. (Eg har to; Magnus på damefronten og Kristian i naturen). Saman kosa vi oss med ein genial rett; eggish peanut chiken! Dessert var brownies og det heile vart topp med ei pipe og "den gode samtalen". (Har alltid lurt på kva denne er, Kent tala ofte om den, men eg vågar å bruke ogrepet no). Fint å være student med søndagsfri. Hald kviledagen heilag!

Eksamenstid, eller REM om du vi

2005-11-04T09:57:00.000+01:00

Eg har mange fine pause variantar. Mange gode orsakingar til å ta pause. Ein av pausevariantane er internettpausen. Til vanleg trekk desse pausane ut og eg vasar bort mykje tid. Så, for å gjere denne internettpause litt meir pensum relevant kan eg fortelje dykk om REM. Mange veit sikker kva bokstavane står for, men veit du kva det eigentleg er og kva eigentleg skjer?

Fenoment REM har fått namnet av di at kvart 30 sekund førekjem det muskel ”utbrot”, det augo virrar ukontrolert farm og attende bak igjenlatne augelokk. Vidare er dette søvnstadiet prega av at ein draumar og har eit høgt aktiverings nivå. Eit anna fasinerande poneg er at på EEG maskina (som måler hjernens elektriske aktivitet) ser det ut som om at den sovande personen er fullt vaken. Hjernen jobbar som om det skulle vera dag. Det er intens aktivitet i dei limbiske strukturane. Amygdala som er ”følelsessenteret” i hjernen, er i full gang, men den ”intelektuelle” prefrontale hjernebarken er relativt lite aktiv. Dette kan vera ein av forklaringa på at draumar ofte ikkje heng saman reint logisk. Den motoriske hjernebarken oppererar, som styrar bevegelsane våre, og som om det skulle ha vore dag. Likevel rørar den sovande ikkje på seg. Forsking har vist at signala frå den motoriske hjernebarken blir blokkerte, og då er det logisk at kroppen ikkje reagerar.

Festleg.

Dagfinn Enerly

2005-11-03T19:14:00.000+01:00

No veit eg ikkje om de har fått med dykk alt som har stått om Dagfinn Enerly i avisene i det siste. Han er kaptien på Fedrikstad FK, og ein sentral spelar. I siste serierunde fekk han ein medspelar overseg og knakk ein nakkevirvel (eller var det fleire?). Poenget er at han er i fare for å blir lam i frå halsen og ned. Eg vil berre oppfordre alle til å be for han og hans famile.

Når dette er sagt, har denne saka vist kor uendeleg gale fokuset i dagens medie bilete er. Enerly har eg ingenting i mot, og eg ysnakjer han alt vel, hans sak tener berre som eit døme.

Kva er det som gjer at dei to største tabloidavisene lager førsteside opplsag av ein personleg tragedie? Fokuset på fotball og framdyrkinga av heltar har teke heilt overhand. Er det ikkje andre viktigare saker vi skal beskjeftige oss med? Bruke ressurser på? Bruka tida vår på? Det er vel og bra å uttrykkje omsut til godeste Enerly, men faktum er at Enerly er på sjukehus og i dei beste hender. Det er lite vi kan gjere fra eller til. Det beste ein kan gjere er å vente. Er det ikkje då betre å bidra der ein kan hjelpe til? Når eg skriv "ein", talar eg om alle nordmenn, ikkje berre du som kjøper avisa med dette som førstesideoppslag, men og alle andre som sit på gjerde og ventar på at verda skal bli betre.

Eg draumar om eit totalt omskifte i fokuset i Noreg. Tenk deg eit nyhets bilete der ein fekk vete om alt det vonde, slik det delvis er i dag, og der ein fekk vite om alle historiane der hjelpa kom fram! Borte vekk er Carew og hans nye hårsveis, Aylar og brystene hennar, Marit Bjørgen og musklane hennar og Røkke med dame problemer. Ingen paralellar til Enerly for øvrig, men alt det vi ikkje treng å vite blir erstatta med nyheter som skapar eit ynskje om å hjelpe nesten vår! Det hadde eg likt. Og mislikt litt og. Eg kunne ikkje ha brydd meg så mykje om meg sjølv som eg gjer no.

Eksamensmas

2005-11-03T13:35:00.000+01:00

Dei tre siste dagane har eg vore på skulen i frå 0800 til 1900. For noko herk. Eg trur eg heller ville vore her igjen:

Eller her:

Veit du kva stress er?

2005-11-02T09:48:00.000+01:00

”Hva er stress?”

Stress er eit stadig aukande problem og aktuelt tema i verden i dag, der alt skal gå fortare, meir efffektivt og betre. Mange mennekse lever under eit kjempe press til dagleg. Kva for press det er varierar i frå verdsdel til verds del. Somme er stressa av liten tilgang på vatn, andre grunna tidsfristar, medan andre igjen opplever naturkatastrofer. Som vi skal sjå inngår alle desse faktorane i stress. Hovudvekta av denne oppgåva vil omhandle dei vestlege deimensjonane av stress, og dermed er dei ikkje relatert til prmærbehov som mat og husly.

Då denne oppgåva er særs vid er det naudsynt å kome med ei avgrensing for å kunne rekkje over. Til dømes kunne det ha vore særs interessant å sett på kva tiltak ein har for å takle stress, men for at oppgåva ikkje skal bli for omfattande, ser eg meg nødt til å utelukke det. Eg vel å lage fleire delspørsmål som eg skal svare på undervegs, og til saman vil desse teikne eit bilete av kva stress er i psykologisk samanheng. Den første delen av oppgåva blir då desse spørsmåla samt viktige definisjonar. Hovuddelen blir å svar på desse spørsmåla, samt å utdjupa dei definerte omgrepa, medan eg avsluttningsvis peiker på faktorar som gjer ein sårbar eller resistent mot stress.

Problemstillingar
Kva er stress? Kva stressar oss? Kan vi måle stress? Korleis responderar vi på stress? Kva gjer stress med oss?

Definisjonar
Helsepsykologien fokuserar på faktorar som påverkar helsa, samstundes som den er oppteken av å måle positive og negative faktorar for helse.

Stress er eit mønster av kognitive vurderingar, fysiologiske responsar og atferdsmessige tendensar som oppstår som eit svar på ubalanse mellom situasjonens krav og resursane ein har tilgjengeleg.

Stressors, eller stressfaktorar, er psykologisk og/eller fysiologisk stimuli som gjer at ein får ein kjensle av å være stressa, i stor eller liten grad.

Kva er stress?
Stress blir sett på som fleire ulike ting, anten som stimuli, respons eller som eit samspel mellom organsimen og miljøet. Eg vil i denne oppgåva ta utganspunkt i at stress blir sett på som eit samspel mellom person og situasjon. Som ei følgje av dette er definisjonane farga av denne ståstaden.

Kva stressar oss?
Stressfaktorar er stimuli, det være seg psykologiske eller fysiologiske, som set press på oss eller som truar vår velvære og som krever at vi tilpassar oss på ulike måtar. Det er altså desse som gjer mennesket stressa. Stressfaktorane varierar i storleik og kor alvorlege dei er. Den minste formen for stressfaktor er det ein på engelsk omtalar som micro stressor. Dette er små stressfaktorar ein opplevar kvar dag, og som er langt i frå usunne. Eit døme kan vera at ein vert lit setressa av at ein må rekkje bussen. Større stressfaktorar omtalar ein på engelske som major negative events, eller store negative hendingar på norsk. I denne kategorien fell tap av ein kjær, dødsfall, fisko i på jobb eller skule, ein kraftig sjukdom eller å være offer for ei valdshandling. Alle desse krevjer mykje av mennesket for at det skal kunne takle det på ein sunn måte. Ein må ofte jobbe hardt for å komme igjennom det. Chatastrophic events, eller katastrofale hendingar er ofte uventa, svært store og mange menneske er innvolvert. Her finn ein traumatiske opplevingar, naturkatastrofer, terrorhandlingar, misshandling, tortur og liknande.

Kan vi måle stress?
Det er ikkje mogleg å bruke instrument for å måle kor trist eller tragsik noko blir opplevd inne i hovudet til folk. Dersom ein veit at ein person har vore igjennom ei naturkatastrofe er det ein ting. Veit ein derimot ingenting må ein basere seg på sjølvrapporteringsskjemaer for å måle stress. Ein set opp fleire ei liste med stressfaktoarar og ber vedkommande svare på om han/ho har opplevd noko av dette, til dømes dei siste 3 månadane, for så å rangere dei etter kor stressande desse hendingane var. Deretter blir dei bedt om å rangere den aktuelle situasjonen på ein skala. Ut i frå dette kan ein lage ein skala for dei ulike hendingane, med ei oversikt over kor stressande dei var.

Korleis svarar vi på stress?
Kroppen sin respons på stress kan delast inn i tre delar, kognitiv, fysiologisk og atferdsmessig respons.

Den kognitive responsen handlar å ta ein heilskapelg vurdering av situasjonen. Først tar ein stilling til kva for ein stressor ein har med å gjere og kva som må til for å takle denne. Steg nummer to er å stikke fingen i jorda og sjå kva ressurser ein har til disposisjon. Så gjer ein eit annslag over kva konsekvensane kan bli, både positive og negative. Når dette er gjort vert situasjone vurdert opp i mot kva den betyr for vedkommande personleg, kva vil resutatet av dette ha å seie for meg?

Sjølv om den kognitive delen er den som kjem i gang, er det ein interaksjon mellom den og den fysiologiske delen. Det sansane fortel oss kan få oss til å revudere situasjonene. Dersom hajrta hamrar, og ein svettar og skjelv, kan dette tyde på at situasjonen er svært sterssande. Hans Seyle var ein pioner med si forsking på kroppslege responsar til stress. Han hevda at kroppen auka aktiveringsnivået så for den kjennte på stress, dette for å auke vår evne til å ”forsvare seg”. Dette er den første fasen i ein modell han kalla general adaption syndrome. Aukinga av aktiverings nivået skjer grunna ei aktivering av det sympatiske nervesystemet slik at det vert sluppe ut stresshormoner frå det endokrine nervesystemet. Fase to er det han omtalar som motstand. No mobileserar kroppen alt for å stå i mot, og det endokrien nervesystemet fortsetter å pumpe ut stresshormoner. Dersom stresset ikkje går over kjem ein inn i fase tre, utmattelsen. Kroppen har ”gitt opp”, og ein er svært sårbar. Dersom ein ikkje kjem seg ut av denne fasen kan ein kollapse og i verste fall dø.

Den atferdsmessige biten er rett og slett kva vi føretek oss på bakgrunn av den kognitive vurderinga og den fysiologiske aktiveringa. Ein kan føreta feilvurderingar på den kognitive biten, og kroppen kan overreagere fysiologisk. Ei feilvurdering vil føre til at ein anten blir for stressa eller for lite stresse og dermed takler situasjonen dårlegare enn det ein hadde gjort dersom ein hadde gjort ei korrekt vurdering. Nettopp dette er med på å gje oss ein peikepinn på kvifor folk så ofte responderar totalt ulikt i relativt identiske situasjonar.

Kva gjer stress med oss?
Ein kan lettast sjå kva effekt stress har på folk etter katastrofale hendingar. Somme stressfaktorar er så traumatiske at dei kan var i mangfoldige år, til døme holocaust. Meir vanlege negative stressfaktorar påverkar og folk. Denne formen for stress er ofte forbunden med angst, depresjon og ulukkelegheit.

Fleire forskarar har påvist at det er ein samanheng mellom stress og sjukdom. Sjukdommane kan variera i frå influensa til kreft og hjerte og kar sjukdommar. Etter eit jordskjelv i California auka antalet på folk som døde av hjerteinnfarkt drastisk. Andre stressfaktorar verkar og inn på helsa. Det visar seg at dødsraten bland gamle enkjer og enkjemenn aukar kraftig i månaden etter at er ektefellen død. Stress kan og bidra til at folk gjer ting som aukar sjanse for sjukdom og ulikker. Eit døme kan vera ekstrem overtidsarbeid.

Betydeleg bevis hevdar at stress kan svekke imunforsvaret. Forskarar følgde studentar over ein periode på eit år. Under eksamnes periodane tok dei blodprøvar og målte immuncelle aktiviteten. Det viste seg at ved kvar eksamen var immunforsvaeret svekk, noko som igjen hang saman med sjansen for å blir sjuk. Ikkje berre skule og jobbstress kan føre til svekka immunforsvar men og stress som følge av personlege konfliktar. I eit studie av kvinner som mista ektefellen fann dei det same resultatet som hjå eksamens elevane; immun celleaktiviteten var kraftig svekka.

For å svare på denne oppgåva delte eg oppgåveteksten opp i minder underspørsmål. Ved å svare på desse har eg no forklart kva stress er, kva det er som stressar, om vi kan måle stress og korleis vi responderar på stress, samr kva stress gjer med oss. Til saman gjer dette eit heilskapleg bilete av kva stress er i psykologi faget. Dette ville vøre ein fin bakgrunn for å skrive om korleis ein skal takle stress, men då dette ville blitt for omfattande utelot eg det.

Impulskjøp

2005-10-30T18:21:00.000+01:00

Etter å ha bestått ex phil og vel så det ville eg feire. Forsiktig. Gjekk på platekompaniet og kikka på CD'ane til 49.90. Plar ikkje finne noko der, men denne gongen fann eg darume plata. Eg haddealdri høyrt om fyren før. Det var ikkje det at tittelen appelerte så voldsomt heller. "Joseph Spence: The Complete Folkways Recordings 1958". Prisen var ein av dei positive sidene, men det som verkeleg appelerte var coveret. Det var ein teinkning av gode gamle Joseph (også kalla "Joey" inni ovudet mitt). Ut i frå framsida på CD'en såg eg at dette var ein eg kunne identifisere meg med. Han var neger. Eg er skapneger (har alltid tenkt at det hadde vore fint å i alle fall vore mulatt). Han spela kassegitar. Det gjer eg og (i skjul og helst åleine for meg sjølve). Han sat åleine. Han hadde pipa i munnviken. Det plar eg og ha (samstundes eg smilar på ein litt barsk måte, og førstillar meg at kvinnene blandt publikum blir imponert).

Eg går ut i frå colaflaska stod med foten hans slik at den ikkje kom med. eg blir meir og meir sikker på at den gjorde det for kvar gong eg ser på bilete. Så klart gjorde den det. Han var nok ein av dei opplyste, som hadde oppdaga den magiske kombinasjonen. Lenge leve Joey.

Logikk

2005-10-28T11:01:00.000+02:00

Logikk er eit hendelse.

Eg må lære blant anna dette. Klikke. Forelesaren er ein mann.

”En formulering U er en tolkning av en annen formulering T hvis og bare hvis T og U kan uttrykke samme tankeinnhold i det minste i én sammenheng.”

Skule

2005-10-25T16:44:00.000+02:00

Var på hyttetur i helga. Eit genialt konsept kalla "kollokviehyttetur". Det er maks. Kunne ha lagt ut om kvifor men let bileta tale for seg. Ikkje det at dei er så utruleg gode, men det får gå. Meir bilete her.

Meir hat

2005-10-25T16:26:00.000+02:00

Eg kjenner er har byrja å hate igjen. Det er jo som kjent for lite hat i verda, difor er det viktig at nokon tek seg av den hatske biten. Det er ei frase på engelsk som seier dette på ein fin måte: "It's a dirty job, but somebody has got to do it." På morsmålet tydar dette: "Det er ein urein jobb, men nokon må likevel gjere han". Og det er nett det eg gjer, eg gjer min del av jobben. Eg hatar. Litt meir intenst enn vanleg. Nett no. Intenst. Og det er ikkje kva som helst hatet går ut over. Sett bort i frå skule og mi eiga evneveike, så er det regnet. Eg har hata det før og eg gjer det igjen. Intenst. Å kor eg hatar det. Intenst. Det skal ingen veg, har inga retning, manglar totalt mål. Det berre kjem og fell rett ned. Det kjem ikkje i frå noko særskilt stad heller. Det er det som gjer det heile så håplaust. Ovanfrå kjem det. Ingen motivasjon heller. Det berre kjem. Intenst. Hat. Det gjer meg blaut. Fuktig. Intenst hat. Og så er det så uendeleg treffsikkert. Det hendar ikkje ein gong at det regnar og at eg unngår å bli truffen. Eit inderleg hat som er uendeleg intenst. Eg er makteslaus. Noko som ikkje har opphav, ikkje skal nokon stad, ikkje vil noko og likevel treff meg med aquatisk presisjon. Hat. Med på laget har regnet vinden. Det er ein annan historie og ein litt annan form for hat. Får heller ta det ved ein passande annledning.

I mangel på ein hatsk illustrasjon, vektlegg eg det igjen; eg hatar regnet.

Real Madrid 4 -Rosenborg 1

2005-10-19T23:12:00.000+02:00

13 mann var samla i hybenlen i kveld. 13. Det var trangt, svett innestengt, men kjekt på dei 12 kvadrat vi disponerar som stue. Ikkje meir ein 10 cm til sidemannen og colaen. God stemning igjennom heile første omgang. Roar Strand laga eit mål. Så gjekk det i dass. På rekke og rad laga Jonathan Woodgate, Raúl, Ivan Helguera og David Beckham mål. Før kampen hadde fleire av Real spelarane vitsa med at dei måtte markere mr. Woodgate. Trenaren kommenterte at dei snart ,måtte selge han, av di han var farlegare for motstandar laget enn for Real Madrid. Grunn; i to kampar på rad hadde han ekspedert ballen i eige nett. Kjekt for han at han fekk retta opp inntrykket litt.

GRATLA MED DAGEN MARTIN

2005-10-16T22:51:00.000+02:00

21 år. Det er han.

Eit nasalt tilfelle

2005-10-16T22:19:00.000+02:00

Her kjem ei middagsbords anekdote. Det er ei slik historie ein truleg ville fortalt foreldrene sine rundt middags bordet, og som resten av verden ikkje ville ha fått høyre av di det ikkje er drepande spennande. Men litt fasinerande er det dog.

I dag var det fint vær. Sol og ingenting regn. Tørt var det. Det er einetydande med at eg tar turen ut. Då dei siste dagane har vore svært kalde, og dei økonomiske krumspringa har hatt ein tendens til å bli store, lot eg gitaren stå heime og colaen får være i fred. I og med at det var søndag og eg hadde ein heil dag, tok eg mål av med å vandre på Fløyfjellet. I mangel på tur-klær (som er eit must dersom ein skal nyte naturen) droppa eg vandringa og tok Fløybanen til toppen. Stod i køi 20 min for å få ta banen. På toppen møtte eg eit lass, med folk, eit lass. Og eg som "was looking for solitude". Nedtur.
Eg kjende det stramma seg rundt halsen, eg byrja å svette. Dumme folk. Hald dykk borte. Eg gjekk i kø i ti min før eg tok ei skjebnesvanger avgjersle. Håplaust lei av alle folka skar eg rett ut or stien og gjøyv opp ei fjell side. Eg hadde solid såvesveis då eg sto opp, av den grunn hadde eg på meg ei solid hue, noko eg no angra på. Eg perspirete. Så det holdt. Fann meg til slutt ein topp og flekka det som var å flekke. Meg og naturen. Fint det. Ja overkroppen er det då eg talar om. Etter ein liten realitetskontroll tok eg på tskjorta igjen. I og med at verken colaen eller gitaren var med, pakka eg Eddi og fyret opp. Hadde ikkje før tatt tretten trekk før eg høyre røyster som var unaturleg nære.

Det viste seg at eg ikkje hadde funne ein øyde topp, men ein knaus med sti til, berre at den var på motasatt av der eg hadde gått opp. Fransk. Det var det dei tala. Eg liker fransk. Eg forstrå ein del. Dei var sju stk. Seks jenter og ein forvirra gut. Dei kvitra og kakla om sitt, heilt til dei såg meg. Eg var jo sikker på at som gode europearar snur dei no. Men nei. Dei slo seg ned. Fem meter i frå meg. "Que fume-t-il ?" "Une pipe, je pense". "Herbe?" "Je ne sais pas". Eg flira inni meg. Denne situasjonen er festeleg tenkte eg. Plutseleg spurte den eine jeta (ei litt framfusen ei): "Are you smoking weed?" Hoy, vel-vel-vel, rett på sak tenkte eg medan eg svara så godt eg kunne; "No." Så sat eg berre der, høyra på at dei tala om alt i frå gothmetall, via beatles til at Bono var ein kjekk mann. Festeleg når folk ikkje veit at ein forstår kva som blir sagt. Plutseleg byrja ei av jentene å klatra i trea. Underleg. Ho fekk entusisatiske til rop frå vennindene sine. Kanskje dei ikkje har trær der dei kjem i frå? "Skogs jenta!". Ei anna banna og klaga ovar at ho var blitt blaut i bakenden.

Det verka som om den framfusen jenta ville tale meir engelsk. Ho sang små fraser frå engelske sangar heile tida. Eddi og meg passa våre eigne saker. Så skjer det som skjer når ein er ein levande turist attraksjon. Spørsmåla kom, fleire turde å kaste seg på med strykande engelsk og igjen måtte eg nytte meg av smilet og nikkinga. Joda, dei var i frå Paris, studerte nok kunstgreier, budde på Fantoft, reiste om ti dagar, Noreg er dyrt, naturen finare enn i Frankrike, vinen var dyr, tobakken likeså, og det var bittert at ein ikkje kunne røykje inne på kafeear. Og så fyra den framfusnen jenta opp litt papir ho hadde ein anstendig samling med gras i. Lukta litt rart, slik som det ofte gjer. Det var vanskeleg å få tak i slikt i noreg, lettare i Paris.

Så gadd dei ikkje meir. Lat oss ta ein kaffi sa dei til kvarandere, medan alle høfleg sa goodbye, see you, thank you, yes. Så satt eg der. Då gjekk det opp for meg kor fantastisk tyssnaden er. Trur eg må slenge kjenslene min om tyssnad ned på tastaturet ein annan dag.

Helt

2005-10-16T11:51:00.000+02:00

Eg har funne ein ny helt. Hadde eg hatt dei same fysiske forutsetningane som han, hadde eg gjort det same. Og skrytt like mykje. Ei ekstremt imponerende liste!

Og så så mange fine bilete. For eit arbeid det ligg bak denne sida!

Kjeften

2005-10-13T23:09:00.000+02:00

Eg har det i kjeften. Eg talar mykje. Eg seier kva eg meiner. Ofte er det store ord. Det høyres flott ut. Folk kjem med kommentarar som "er ikkje det lit ekstremt?" Somme vil kanskje plukke ut ordet idealist og lime det på ryggen min.

Kanskje det er sant, kanskje eg er ein idealist. I alle fall i kjeften. Ein ideel kjeft. Det er det eg har. Men akk og ve kor lite eg gjer! Heite kveite, ingenting gjer eg! Ingenting! Kva er det i kvardagen eg gjer som visar at eg er ein etterfølgjar av Jesus. Kva gjer eg bevisst av den grunn at eg trur på Han? Igjen; (lite eller) ingenting. Det eg gjer sørgjer eg for at folk får vite om. Vitkig å sole seg i glanse av dei gode gjerningane ein gjer. Eg gjer dei jo trass ikkje kvar dag. Dette er den ideelle situsajonen. Ha det i kjeften. Kjempe bra. Eg digger det. Først legg eg ut om kva eg vil gjera. Så gjer eg ingenting. Deretter gjer eg ein ting, og gjer det klart for verda rundt meg at eg har gjort det. Glitrande!

Gode Gud, pulveriser alt dette! La dei store orda min få konsekvensar. Eg vil det så gjerne (i alle fall om eg skal tru kjeften), om ikkje anna så vil eg ville det!

two, three... and;
ACTION!

Ex phil

2005-10-10T23:24:00.000+02:00

Ex phil er kjekt. Og interessant. Men litt teit. Litt lite matnyttig. Kva har vel dette å seie?

Determinismen hevdar at alt som skjer i verda, det være seg med folk eller natur, er styrt av strenge årsakslovar. Alt som sker er ledd i ei uendeleg kjede av hendingar der den forutgåande hendinga avgjer kva som skal bli den neste. Ein konsekvens av dette bli då at ”gitt universets tillstand på et bestemt tidspunkt og naturlovene finnes det bare én mulig fremtid” (Granberg 2004, s. 291). Ut i frå dette kan ein slutte at det i prinsippet skal vera mogleg å forutsjå kva som kjem til å skje med 100% nøyaktighet, dersom ein kjenner alle årsaksfaktorane. No lar det seg pr. i dag ikkje gjere, då ein ikkje kjennar alle årsaksfaktorane.

- Framføreing i morgon.
- Lykke til 15.
- Jo takk. Det var snilt.
- Ja. Det er det ein har fellesskapet for.
- Lenge leve filius, broder.
- Ja, gode broder, lenge leve fellesskapet.

"Up in my lonely room, when I am dreaming of you"

2005-10-09T22:56:00.000+02:00

Eg uttalar meg svært skjelden seriøst om mine preferansar på kvinnefronten. Men dette er så nært perfekt eg kan koma, så eg må berre få sagt det: Perfecto!

Kjenner de ei slik så send meg mobilnummeret.

Breidt smil

2005-10-09T22:29:00.000+02:00

"... det va jysla kjekt."

"Å, så bra!"

"Eg smilte så møje at eg hadde øyrevoks i munnvikane!"